| een goede korte samenvatting van de situatie m.bt. de grensoverschrijdende zorg biedt een artikel van prof. Sauter. zie: http://arno.uvt.nl/show.cgi?fid=93625 Hij bespreekt de inmiddels vervallen concept-Richtlijn voor grensoverschrijdende zorg van de EC Ik citeer: "" Samenvatting van de rechtspraak In zijn rechtspraak over patiëntenmobiliteit heeft het HvJ EG een parallel regime voor patiëntenmobiliteit op basis van artikel 49 EGVerdrag ontwikkeld, naast het bestaande kader op basis van het vrij verkeer van werknemers waarin werd voorzien door de al genoemde Verordening nr. 1408/71. De reikwijdte van de sociale zekerheidsverplichtingen als zodanig wordt volgens vaste rechtspraak autonoom door de lidstaat van aansluiting (waar een patiënt verzekerd is) bepaald.6 Ook het recht van individuele patiënten om zich in een ander land te laten behandelen en daarvoor zelf te betalen, staat niet ter discussie. In plaats daarvan gaat het zowel in het kader van artikel 49 EG-Verdrag als in dat van Verordening nr. 1408/71 over de voorwaarden voor het vergoeden van de kosten voor behandeling in een andere lidstaat wanneer deze behandeling deel uitmaakt van de prestaties waarop de verzekerde in de lidstaat van aansluiting recht heeft. – Op grond van artikel 49 EG-Verdrag vindt vergoeding (van daadwerkelijk gemaakte kosten) plaats tot op het niveau van behandeling in de lidstaat van aansluiting zelf, terwijl op grond van Verordening nr. 1408/71 de vergoeding plaatsvindt op het niveau dat geldt in de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt. Indien het niveau van de vergoeding in het laatste geval lager is, kan het verschil tot op het niveau van de werkelijk gemaakte kosten worden geclaimd op basis van artikel 49 EG-Verdrag. – De vraag óf vergoeding plaats vindt is ingewikkelder. Op grond van Verordening nr. 1408/71 is altijd voorafgaande toestemming voor een behandeling in een andere lidstaat vereist als voorwaarde voor vergoeding (behalve voor spoedeisende eerste hulp). Op grond van artikel 49 EG-Verdrag wordt voorafgaande toestemming gezien als een belemmering van de vrijheid tot het verlenen van diensten die in beginsel niet kan worden vereist voor extramurale zorg (de niet-ziekenhuiszorg). Dergelijke toestemming mag echter bij wijze van exceptie met een beroep op de noodzaak tot planning en rationalisatie en/of de financiële stabiliteit van het sociale zekerheidsstelsel gevraagd worden voor intramurale zorg (ziekenhuiszorg). Het is duidelijk dat in dit verband de definitie van intramurale zorg cruciaal is. Een dergelijke definitie ontbreekt echter in de rechtspraak van het HvJ EG. – Tot dusver heeft het HvJ EG nog nooit bewijsmateriaal gevraagd alvorens een beroep op deze excepties te accepteren. In plaats daarvan heeft het zich geconcentreerd op het uitwerken van de procedurele waarborgen van het toestemmingsproces. Hierbij ging het vooral om de objectiviteit en evenredigheid daarvan, waarbij het in het bijzonder inging op de vraag wanneer een ‘tijdige behandeling’ beschikbaar zou zijn, met oog voor de individuele omstandigheden van de patiënt. Op deze wijze heeft het HvJ EG ten aanzien van grensoverschrijdende zorg geprobeerd een werkbare balans te treffen tussen de rechtvaardigingsgronden op basis van het algemeen belang die door de lidstaten werden ingeroepen enerzijds, en de rechten van individuele patiënten anderzijds. |
| Zoals hier beneden in de antwoorden op Kamervragen van Zijlstra vermeld zal voor Nederland onder Vo883/2004 (vanaf 1 mei 2010 in werking) voor uitpandige gepensioneerden (en hun gezinsleden) rechtstreeks toegang tot de ZVW-en AWBZ zorg in Nederland ontstaan (zonder toestemming vooraf van het woonlandorgaan). De vraag doet zich nu voor of deze pensioenlandzorg op zich weer exportabel zou zijn naar derde landen en dan met name het woonland. In Vo883/2004 en in de Nederlandse wetgeving zijn daar geen voorzieningen voor getroffen. Gezien het in de rechtspraak van het EHvJ ontwikkelde parallelle regime van een beroep op art. 49 EG_Verdrag in verband met grensoverschrijdende zorg, doet zich echter de vraag voor of op die rechtspraak door de uitpandige gepensioneerden een beroep kan worden gedaan om zorg in (met name) het woonland in te roepen naar de omvang en normen en het vergoedingsregime van het pensioenland Nederland. Merk daarbij op dat er veel Nederlandse "overwinteraars" zijn in de zuidelijke EU-landen die, anders dan de uitpandige gepensioneerde verdragsgerechtigden, niet vanuit Nederland geemigreerd zijn, hun verzekeringsstatus in Nederland (ZVW en AWBZ) behouden hebben en op grond van verblijf in het buitenland zorg kunnen inroepen naar de regels voor grensoverschrijdende zorg bij tijdelijk verblijf buiten het officiele woonland Nederland, waarbij de door Sauter genoemde rechtspraak (en het elders door hem genoemde vergoedingsregime voor zorg – dat verschilt voor de rechtspraak op grond van Vo1408/71 en art. 49 EG-verdrag) van belang is. Concreter gesteld: zijn vanaf 1.5.2010 de verdragsgerechtigde uitpandigen op grond van hun directe toegang tot de Nederlandse (pensioenland)zorg in Nederland, wat betreft hun grensoverschrijdende rechten vanuit Nederland, gelijk te stellen met deze overwinteraars? Zo ja, dan is het wenselijk dat AGIS (dat voor hen de taak krijgt zorg in Nederland te organiseren) en CvZ ten spoedigste duidelijk maken welke aanspraken daaruit voortvloeien op grensoverschrijdende zorg (zowel als de verplichtingen van verdragsgerechtigden) die boven de wettelijke woonlandzorg (waar ze immers na inschrijving bij het woonlandorgaan toch al recht op hebben) uitgaat. Duidelijk zal zijn dat daarbij onderscheid gemaakt dient te worden tussen extramurale zorg (dat immers geen toestemmingsvereiste van het aansluitingsorgaan kent) en de intramurale zorg (waar wel een toestemmingsvereiste – van AGIS/CVZ in de door mij bedoelde constructie – is, maar dat door het EHvJ nogal aan banden is gelegd in de diverse arresten) Mocht dit een haalbare weg zijn, dan zou CvZ ook duidelijk dienen te maken welke vergoedingsnormen van toepassing zijn (mij lijkt: de Nederlandse) en in hoeverre en onder welke omstandigheden in het woonland privaat georganiseerde zorg kan worden ingeroepen, en welke administratieve verplichtingen er voor verdragsgerechtigden uit voortvloeien indien zij zorg wensen in te roepen buiten Nederland.. De financiele konsekwentie voor de berekening van de verdragsbijdrage lijkt overigens te zijn dat het deel van de bijdrage dat tegen een woonlandfactor 1 zal worden afgerekend omhoog zal gaan. Immers: die grensoverschrijdende zorg kan geacht worden te vallen onder Nederlandse zorg, althans zeker indien het Nederlandse zorgpakket tegen Nederlandse vergoedingsnormen kan worden ingeroepen. Ik kaart het bovenstaande aan omdat het een oplossing zou kunnen bieden voor die verdragsgerechtigden die steeds gesteld hebben dat het wettelijke woonlandpakket hun onvoldoende soelaas biedt, dus vooral indien men woont in de zuidelijke EU-landen. |
| CVZ stuurt de gepensioneerden in de EU-staten volgende week een mailing over de nieuwe Verordening. Daarin worden o.m. de drie mogelijkheden van het inroepen van zorg opgesomd, t.w.: - in het woonland via de lokale verzekeraar (inschrijving E121) - in Nederland via Agis (met nadruk op in Nederland en dus niet bij een zorgverlener buiten Nederland waarmee Agis een contract zou hebben) - in andere lidstaten van de EU via de Europese Verzekeringskaart (EHIC) overeenkomstig de bepalingen van de Verordening bij zg. tijdelijk verblijf. In de mailing wordt verder aangegeven dat eind april aan alle gepensioneerden in de EU-staten zowel de EHIC als de Agis-verklaring voor het inroepen van zorg in Nederland worden gezonden. Beide verklaringen zijn geldig tot en met 31 december 2011. |
| "CVZ stuurt de gepensioneerden in de EU-staten volgende week een mailing over de nieuwe Verordening" Dat is interessant anonymus. De vraag is wie tot de doelgroep behoren: 1. een ieder met een wettelijk pensioen uit Nederland wonend in de EU buiten Nederland? 2.Wie als verdragsgerechtigde gepensioneerde in het CVz systeem geregistreerd staat? 3. Wie zich met een E121 formulier vanuit Nederland heeft aangemeld bij een woonlandorgaan in de EU-landen, en als zodanig is geaccepteerd door het woonlandorgaan en wel ten laste van Nederland. En hoe zit het met de gezinsleden van betrokkenen? |
| Degenen die bij CVZ als verdragsgerechtigde geregistreerd staan, ongeacht of zij zich wel met het E121 bij een verzekeringsinstelling in het woonland hebben ingeschreven. Voor gezinsleden geldt dat zij ingeschreven moeten staan via het E121. De vraag wie gezinslid is wordt immers beantwoord door de verzekeringsinstelling van het woonland, op grond van de wetgeving van dat land. |
| Het gegeven dat voor de bepaling van het bestand gezinsleden een andere systematiek wordt gehanteerd dan voor hoofdverdragsgerechtigden duidt erop dat er problemen kunnen ontstaan bij de bepaling van de pseudonominale ZVWbijdrage voor de partner en de andere gezinsleden en bij de (bijzondere) verhoging(en) van de heffingskorting uit art. 8.9.(a) van WetIB2001. Immers, ik leid uit het bovenstaande af dat CVZ voor de groep (hoofd)verdragsgerechtigden die zich niet aangemeld heeft bij een woonlandorgaan met E121 geen informatie heeft (of dit slechts ten dele heeft) over de gezinssamenstelling. Dit kan financieel, bij de vaststelling van de hoogte van de verdragsbijdrage, zowel voordelig als nadelig zijn voor deze groep. |
| Verhelderend is wat prof. Sauter samenvat over vergoedingsnormen bij grensoverschrijdende zorg. negeer daarbij de voorgenomen patientenrichtlijn grensoverschrijdende zorg (die er immers vooralsnog niet komt, maar de EhvJ rechtspraak blijft wel van kracht): "Het recht op vergoeding De grondslag voor de vergoeding zal evenals voorheen tussen de twee regimes blijven verschillen: – op grond van Verordening 1408/71 vindt deze plaats op het niveau van de lidstaat van behandeling; en – op grond van artikel 49 EG-Verdrag, evenals nu op grond van het voorstel voor een Richtlijn over patiëntenrechten, op het niveau van de gemaakte kosten tot op het niveau van de lidstaat van aansluiting (noot jdev: in mijn bovenstaande benadering zou dit dus het pensioenland Nederland zijn). Terwijl de regel op grond van Verordening nr. 1408/71 is dat patiënten hun kosten niet direct hoeven te betalen (behalve eventueel het deel dat niet voor vergoeding in aanmerking komt), geldt in het geval van het Richtlijnvoorstel juist dat de patiënt altijd eerst zelf betaalt en achteraf restitutie plaatsvindt." Nog onderzocht dient te worden of de regeling m.b.t. vergoedingsnormen van Vo1408/71 in Vo883/2004 op dezelfde wijze wordt voortgezet eerste gedachtenstreepje). Zoals gesteld lijkt me voor de door mij bedoelde constructie het regime van art. 49 EG-Verdrag van groter belang. |
| Ik verneem dat toekomstige gebruikers van medische zorg in Nederland ook onderhevig zullen zijn aan het eigen risico van € 165 per jaar. De vraag is of deze eigen bijdragen in het woonland kunnen worden teruggevraagd bij – in Frankrijk – de caisses en/of de aanvullende verzekeringen (mutuelles). Wim Bavelaar |
| Bij de caisses lijkt me niet, aangezien Vo1408/71 daartoe niet verplicht. De zorg in het pensioenland Nederland wordt naar Nederlandse normen gegeven (waaronder dus ene verplicht eigen risico) en het woonland heeft met die normen verder geen bemoeienis. Teruggaaf door de mutuelles? Dat hangt van de verzekeringsvoorwaarden af van die mutuelles. Ook dat lijkt me onwaarschijnlijk. Ook hier geen verplichting tot compensatie vanuit Vo1408/71. Overigens staat het Nederlandse verzekeraars bij inpandigen voor de basisverzekering vrij het verplichte eigen risico niet in rekening te brengen. Hoeveel van hen dat doen weet ik niet. Aangezien AGIS niet de verdragsbijdrage int, maar slechts de zorg zal organiseren, ligt het niet voor de hand dat er compensatie van de zijde van AGIS komt voor het verplichte eigen risico (en van CvZ ook niet). Overigens geldt het volgende, ik citeer – zie ook een bijdrage hieronder: " Voorts wordt het Nederlandse verplicht eigen risico in rekening gebracht bij verdragsgerechtigden die daadwerkelijk gebruik maken van Nederlandse zorg. Op het verplicht eigen risico wordt de compensatie eigen risico voor chronisch zieken in mindering gebracht voor alle personen die het eigen risico moeten betalen." Dat is dus een, vermoedelijk om administratieve redenen, iets gunstiger regeling dan voor inpandigen, omdat uitdrukkelijk wordt gesteld dat de compensatie geldt voor ALLE personen die het eigen risico moeten betalen. Eeen ne ander brengt hoe dan ook nogal wat administratieve rompslomp vvoor CvZ en AGIS met zich aangezien individueel achteraf bepaald moet worden hoeveel verplicht eigen risco van toepassing was en welke mate van compensatie daar tegenover moet staan. Er blijft in dit kader nog wel een andere vraag: hoe zit het met het vrijwillige eigen risico dat verzekeraars in Nederland mogen aanbieden (binnen grenzen)? Waarom zouden verdragsgerechtigden daar jegens CvZ geen aanspraak op kunnen maken? |
| zie deze website van VWS over compensatie voor verplicht eigen risico (54 Euro in 2010- mogelijk standaard hetzelfde bedrag voor ierdere verdragsgerechtigde die in Nederland aanloopt tegen dat verplichte eiegn risico, mogelijk mede gemaximeerd op het feitelijke eigen risico dat men voor zijn rekening hefet moeten nemen?) http://www.minvws.nl/dossiers/zorgverzekering/voor-verzekerden/verplicht-eigen-risico/compensatie-eigen-risico/default.asp |
| Dat wordt dus twee keer eigen risico: 1. het (hoge) eigen risico in Frankrijk dat (ten dele) kan worden afgedekt met een "mutuelle" 2. het eigen risico in Nederland |
| AWBZ zorg Is het nu ook zo dat met het ingaan van de nieuwe regels betreffende grensoverschrijdende zorg per 1 Mei a.s. aanspraak gemaakt kan worden op AWBZ gerelateerde zorg in Nl terwijl men niet terug repatrieert naar Nl? |
| Ja, er zijn echter wel indicatiecommissies etc. |
| Maar ik neem dan aan dat die indicatiecommissies dezelfde normen hanteren als voor inpandigen. |
| Ja, daartoe zijn ze gehouden. |
| Maak ik dan een denkfout door te concluderen dat voor de uitpandigen die in de buurt van Nl wonen (Belgisch of Duits grensgebied) dit een verbetering is en het inhouden van AWBZ premie min of meer rechtvaardig is ( vergeleken met de pseudo premie tot nu toe maar die geen rechten opleverde) . Tegelijkertijd realiseer ik me wel dat de consekwentie zou kunnen zijn dat a) de woonlandfactor omhoog gaat en b) de uitpandigen die verder weg wonen daar geen fluit aan hebben en hier denk ik niet op zaten te wachten. |
| Het is voor de uitpandigen in Duitsland en Belgie (de grensstreek) een verbetering indien dezelfde zorg niet onder het Belgische of Duitse stelsel te verkrijgen is. Er zal bij hen overigens geen AWBZ-premie (en ook geen ZVW-premie) worden ingehouden, maar wel: a) de woonlandfactor gaat inderdaad vanaf 1.1.2011 hierdoor omhoog voor alle EU-landen, alleen weten we nog niet hoeveel. ad b) ze zullen vermoedelijk beduidend minder gebruik maken van Nederlandse zorg, maar als het iets betreft dat ze elders niet kunnen krijgen zal het toch aantrekkelijk kunnen zijn er gebruik van te maken (reiskosten worden in beginsel niet vergoed). Wat minder interessant is voor hen is juist de meer "dagelijkse" ZVWzorg die ook in Nederland te verkrijgen wordt (zoals de huisartszorg). |
| Jan, nog 1 vraag, deze zin vat ik niet: ...Er zal bij hen overigens geen AWBZ-premie (en ook geen ZVW-premie) worden ingehouden,... |
| Er blijft een "verdragsbijdrage" ingehouden worden. Door de werking van de (weliswaar te verhogen) woonlandfactor blijft die bijdrage lager dan de ZVW- en AWBZ premie die inpandigen betalen. |
| Wij wonen in Duitsland niet erg ver van de grens met Nederland. Vanaf 2006 moet ik met terugwerkende kracht zowel voor mij als voor mijn vrouw de awbz alsook de zorgverzekering pemies inclusief de wekgeversbiidrage betalen!! Voor 2006 hebben we de schandalige rekening gepresenteerd gekregen. Of we het op kunnen hoesten binnen de 6 weken is nog maar de vraag. Uiteindelijk is het de overheid die daar aan schuldig is!! De rekening had gewoon per maand vanaf 2006 moeten komen. Ik weet wel het zijn lieden met verstand als een varken, ambtenaren zijn dat al per definitie, maar ik neem aan dat de directie, met een heel hoog loon, en wellicht ook nog drs ook, op die rotzooi toch wel weten hoe de diefstal moet geschieden van mensen die een beter woonklimaat hebben gezocht. Mvrgr, Nico. . |
| Vorige discussie | Vandaag | Week | Maand | © Zorgwet.info |