| Op de valreep heeft Sra. Jiménez een nieuw voorstel gepresenteerd dat gisteren aangenomen is. Het EU-parlement moet e.e.a. nog in het najaar goedkeuren. Ik geef hieronder een link naar LaVanguardia van vandaag. Ik plaats hem op dit forum, omdat ik, behalve een berichtje, moeilijk kan werken met het Spaanse forum. Ik laat het aan de webmaster over of hij hem wil laten staan. Diegenen die zich ingeschreven hebben bij de INSS om daarna publieke gezondheidszorg te genieten, lijken weinig te vrezen te hebben van de maatregelen zoals voorgesteld door Sra. Jiménez. Zij hebben de EHIC, uitgegeven door het CVZ en de verklaring van Agis. Spanje kan nog steeds blij zijn met de 55-plus residenten uit Europa, waarvoor zij jaarlijks naar eigen zeggen 2.800 euro ontvangen. Daartegenover staan gemiddelde kosten van euro 1.800. Toch nog een lichtpuntje voor Spanje in tijden van economisch zwaar weer. Er is sowieso veel te doen over de publieke gezondheidszorg. Wederom heeft de Minister van Gezondheidszorg voor Catalonië Sra. Géli het voorstel geopperd voor de "copago" bij bezoek aan huisarts, medicijnen etc. E.e.a. om vooral het "hyper"gebruik van de publieke gezondheidszorg te beperken. Ook stelde zij voor om de premie of een gedeelte daarvan die particulier verzekerden betalen weer aftrekbaar te maken van de inkomstenbelasting. Deze maatregel lijkt haar geschikt om de druk (zowel "fysiek" als financieel) op de publieke gezondheidszorg te verlichten. www.lavanguardia.es/ciudadanos/noticias/20100609/53942041192/la-ue-limita-las-condiciones-de-acceso-a-tratamientos-en-el-extranjero-comision-europea-trinidad-jim.html |
| Een bericht van een paar maanden oud, niet de huidige stand van de Richtlijn weergevend: www.imtj.com/news/?entryid82=204142 en een iets recenter bericht: www.europeanvoice.com/article/imported/spain-revives-plans-for-cross-border-healthcare/68107.aspx |
| Dit schrijft Nederland over de agenda van de gisteren gehouden vergadering van de EU Gezondheidsraad: " Geannoteerde agenda voor de Raad voor Werkgelegenheid en Sociaal beleid, Volksgezondheid en Consumentenzaken van 8 juni 2010 Op 8 juni 2010 vindt in Brussel de Raad voor Werkgelegenheid en Sociaal beleid, Volksgezondheid en Consumentenzaken plaats. Op de agenda staan de volgende voorstellen: 1. Richtlijnvoorstel patiëntenrechten in geval van grensoverschrijdende gezondheidszorg (politiek akkoord); 1 Richtlijnvoorstel patiëntenrechten in geval van grensoverschrijdende gezondheidszorg Tijdens de Raad is een politiek akkoord voorzien over de ontwerprichtlijn inzake patiëntenrechten bij grensoverschrijdende zorg. Het Zweedse voorzitterschap was voornemens om tijdens de Raad van 1 december 2009 een politiek akkoord tussen de lidstaten te bereiken. Dat is niet gelukt, omdat een aantal lidstaten een blokkerende minderheid – onder welke Spanje – vormden. Het grootste geschilpunt was de problematiek van de vergoeding van grensoverschrijdende zorg bij (private) niet aan het sociale zekerheidsstelsel verbonden zorgaanbieders en de vergoeding van zorgkosten van pensionado’s. Eind april heeft het voorzitterschap een nieuwe compromistekst gepresenteerd. In dit voorstel is het voorzitterschap uitgegaan van de tekst van het Zweedse voorzitterschap en heeft een aantal oplossingen gepresenteerd om te komen tot een politiek akkoord. Het voorstel van het Spaanse voorzitterschap omvatte de volgende elementen: de introductie van een dubbele rechtsgrondslag (naast artikel 114 VWEU dat gaat over de interne markt ook artikel 168 VWEU over volksgezondheid). Verschillende delegaties wilden deze dubbele rechtsgrondslag. Ook verschillende fracties van het EP en de Commissie willen een dubbele rechtsgrondslag. Het Voorzitterschap benadrukt hiermee dat duidelijk wordt dat de organisatie van de gezondheidszorg behoort tot de bevoegdheden van de lidstaten; de verantwoordelijkheden van de lidstaat van aansluiting: de discussie over dit geschilpunt ging vooral over het punt wie de kosten van grensoverschrijdende zorg van pensionado’s moet betalen. Spaanse voorzitterschap sluit aan bij de Verordening 883/2004 over coördinatie sociale zekerheid. Dit houdt in dat er voor Nederland niets verandert. Er wordt aangesloten bij de bestaande systematiek: het woonland (bijv. Spanje) betaalt voor extramurale grensoverschrijdende zorg en in het geval de pensionado voor zorg naar Nederland (als land dat het pensioen betaalt) komt dan betaalt Nederland; aanvullende regels voor het verlenen van “toestemming vooraf” bij grensoverschrijdende zorg: Het voorstel houdt in dat toestemming voor grensoverschrijdende zorg geweigerd kan worden indien dienstverleners niet voldoen aan de kwaliteitsnormen van de lidstaat van behandeling; aanpassingen van het artikel over e-gezondheid. Uitgangspunt van de nieuwe tekst is het realiseren van interoperabiliteit tussen de nationale systemen op het gebied van e-gezondheid. De Nederlandse inzet bij de onderhandelingen is er steeds op gericht geweest dat met de richtlijn de jurisprudentie van het Europees Hof over patiëntenrechten bij grensoverschrijdende zorg wordt gecodificeerd. Daarbij is goed gekeken of de interpretatie van de jurisprudentie zoals Nederland die heeft gehanteerd bij de Zorgverzekeringswet, overeind blijft en bevestigd wordt. Met de compromistekst van het Spaanse voorzitterschap is dit het geval en kan Nederland instemmen met een politiek akkoord in de Raad. " |
| Deze persverklaring is door de EU over de resultaten uitgegeven: "HEALTH AND CONSUMER AFFAIRS Patients' rights in cross-border healthcare The Council today agreed on a draft directive concerning the application of patients' rights in cross-border healthcare, on the basis of a compromise proposal of the Spanish presidency (9948/10 + 9948/10 COR 1). During the Council meeting the discussions focused on four issues: • the definition of the member state of affiliation with regard to pensioners living abroad; • reimbursement and prior authorisation; • the legal basis; • the provisions on e-health. The two first issues remained open at the EPSCO Council meeting of 1 December 2009. With regard to the member state of affiliation (which concerned in particular the reimbursement of healthcare costs of a pensioner living in the EU outside their home country and receiving healthcare in a third member state), the Council agreed that as a general rule the member state competent to grant a prior authorisation according to regulation 883/2004 (i.e. the member state of residence) reimburse the cost of cross-border healthcare of pensioners. If a pensioner is treated in his country of origin, this country would have to provide healthcare at its own expenses. Concerning healthcare providers, the compromise seeks to ensure that patients looking for a healthcare in another member state will enjoy the quality and safety standards applicable in this country, independently of the type of provider. Furthermore, the Council agreed that member states may adopt provisions aimed at ensuring that patients enjoy the same rights when receiving cross-border healthcare as they would have enjoyed if they had received healthcare in a comparable situation in the member state of affiliation. Concerning the legal basis, the Council agreed on a double legal basis, striking herewith a balance between the case law of the European Court of Justice on the application of Article 114 to health services and the member states' competencies recognized by the Treaty for the organisation and provision of health services (according to Article 168 on public health). As far as e-health is concerned, the ministers agreed on a close collaboration between the member states and the Commission in this field. The draft directive also contains the following key elements: • as a general rule, patients will be allowed to receive healthcare in another member state and be reimbursed up to the level of reimbursement applicable for the same or similar treatment in their national health system if the patients are entitled to this treatment in their country of affiliation; • in case of overriding reasons of general interest (such as the risk of seriously undermining the financial balance of a social security system) a member state of affiliation may limit the application of the rules on reimbursement for cross-border healthcare; member states may manage the outgoing flows of patients also by asking a prior authorisation for certain healthcare (those which involve overnight hospital accommodation, require a highly specialised and cost-intensive medical infrastructure or which raise concerns with regard to the quality or safety of the care) or via the application of the "gate-keeping principle", for example by the attending physician; • n order to manage ingoing flows of patients and ensuring sufficient and permanent access to healthcare within its territory a member state of treatment may adopt measures concerning the access to treatment where this is justified by overriding reasons; • member states of treatment will have to ensure, via national contact points, that patients from other EU countries receive on request information on safety and quality standards on their territory in order to enable patients to make an informed choice; • the cooperation between member states in the field of healthcare is strengthened, for example in the field of e-health and through the development of European reference networks which will bring together, on a voluntary basis, specialised centres in different member states; • the recognition of prescriptions issued in another member state is improved; as a general rule, if a product is authorised to be marketed on its territory, a member state must ensure that prescriptions issued for such a product in another member state can be dispensed in its territory in compliance with its national legislation; • sales of medicinal products and medical devices via internet, long-term care services provided in residential homes and the access and allocation of organs for the purpose of transplantation fall outside the scope of the draft directive; The draft directive aims to facilitate the access to safe and high-quality cross-border healthcare and to promote cooperation on healthcare between member states. The compromise reflects the Council's intention to fully respect the case law of the European Court of Justice on the patients' rights in cross-border healthcare while preserving member states' rights to organise their own healthcare systems. The draft directive provides clarity about the rights of patients who seek healthcare in another member state and supplements the rights that patients already have at the EU level through the legislation on the coordination of social security schemes (regulation 883/04). After the legal-linguistic revision of the draft directive, the Council will adopt its position at first reading and forward it to the European Parliament for its second reading. The draft directive is part of the social agenda package of 2 July 2008, focusing on a triple objective: to guarantee that all patients have care that is safe and of good quality, to support patients in the exercise of their rights to cross-border healthcare; and to promote cooperation between health systems. The aim of the second objective is in particular to codify the case law of the Court of Justice relating to the reimbursement of cross-border healthcare, avoiding a "third method" of reimbursement (in addition to regulation 883/2004 and the draft directive)." |
| Wat te onderzoeken is, is of met deze Richtlijn (als de definitieve inhoud bekend is) ook de discrepanties worden opgeheven tussen de volgende drie vormen van "regelgeving" vanuit de EU, in het bijzonder waar het rechten op grensoverschrijdende zorg, procedures (van toestemming) en hoogte van vergoedingen betreft: 1. De EHvJ jurisprudentie voorzover deze rechten formuleert rechtstreeks ontleend aan het EU Verdrag, dus naast en boven de bepalingen van Vo883/2004. 2. De coordinatie-Verordening Vo883/2004. 3. De nu aangenomen Richtlijn grensoverschrijdende zorg. De intentie van het overleg over die Richtlijn zal ongetwijfeld mede geweest zijn die discrepanties te dichten. gesteld wordt immers: "The aim of the second objective is in particular to codify the case law of the Court of Justice relating to the reimbursement of cross-border healthcare, avoiding a "third method" of reimbursement (in addition to regulation 883/2004 and the draft directive)." In de literatuur zijn tot heden die discrepanties nogal benadrukt, en wordt door diverse auteurs erop gewezen, ook eerder door mij geciteerd op dit forum, dat bijv. vanuit (1) meer rechten te halen zijn dan vanuit Vo1408/71, of (2) thans wellicht ook nog Vo883/2004. zie daartoe bijv. de draad Vo883/2004 en grensoverschrijdende zorg van 07-03-2010. Daar komt overigens nog bij dat soms de nationale regelgeving van een EU-lidstaat (zeker ook Nederland) nog eigen rechten op grensoverschrijdende zorg toekent (denk aan de heupvluchten naar Spanje bijv.). |
| Een overgenomen berichtje over de laatste ontwikkelingen in Spanje. Spain forces change in health costs for Europeans. Spain managed to achieve a majority for a change in the proposal of the European Commission on the mobility of patients, at the meeting of Ministers of Health this week. Especially important was the question of which country must pay for the health care of community citizens resident in a country, other than their own. The Spanish proposal, which was supported by a majority of Ministers, foresee as a general rule, that it will be the country of residence of the citizen which will foot the health bill. However, if the patient decides to go back to his/her home country (or to that which he/she is affiliated to the national health service) for treatment, it is that country which will pay the costs. |
| Especially important was the question of which country must pay for the health care of community citizens resident in a country, other than their own. The Spanish proposal, which was supported by a majority of Ministers, foresee as a general rule, that it will be the country of residence of the citizen which will foot the health bill Deze twee zinnen zouden impliceren dat de resident altijd op kosten van het woonland zorg zou ontvangen met één uizondering: Zorg in het land waar hij/zij verbonden is aan de nationale zorg. Het moge duidelijk zijn dat er iets ontbreekt. Het gaat hier duidelijk alleen over zorg buiten het woonland, er is dus in dit artikel iets uit zijn verband getrokken. Overrigens zou deze nieuwe regel inhouden dat de EHIC opnieuw door het woonland zal moeten worden uitgegeven, hetgeen de verdragsbijdrage vanaf 2012 in voor ons goede zin zou kunnen beïnvloeden. |
| zie hier het voorstel voor de Richtlijn dat aangenomen schijnt te zijn: register.consilium.europa.eu/pdf/en/10/st09/st09948.en10.pdf In het bijzonder art. 8 enz. zijn van belang |
| Hier het bewuste art. 8: Artikel 8 Algemene beginselen voor de vergoeding van kosten 1. Behoudens de artikelen 7, 8 en 9 waarborgt de lidstaat van aansluiting dat de kosten van de verzekerde die grensoverschrijdende gezondheidszorg heeft ontvangen, worden vergoed, indien de betrokken behandeling deel uitmaakt van de prestaties waarop de verzekerde uit hoofde van de wetgeving van de lidstaat van aansluiting recht heeft. 1 bis. In afwijking van artikel 8, lid 1: a) verstrekt een lidstaat, indien hij in bijlage IV van Verordening (EG) nr. 883/2004 is vermeld en overeenkomstig Verordening (EG) nr. 883/2004 de rechten op ziektekostenverstrekkingen voor in een andere lidstaat woonachtige gepensioneerden en hun gezinsleden heeft erkend, aan hen, wanneer zij op zijn grondgebied verblijven, uit hoofde van deze richtlijn, overeenkomstig het bepaalde in de door hem toegepaste wetgeving, op eigen kosten gezondheidszorg alsof de betrokkenen in die in bijlage IV van Verordening (EG) nr. 883/2004 vermelde lidstaat wonen; b) wordt, indien voor de uit hoofde van deze richtlijn verstrekte gezondheidszorg geen voorafgaande toestemming vereist is, niet wordt verstrekt overeenkomstig titel III, hoofdstuk 1 van Verordening (EG) nr. 883/2004, en wordt verstrekt op het grondgebied van de lidstaat die overeenkomstig Verordening (EG) nr. 883/2004 en de bijbehorende uitvoeringsverordening uiteindelijk verantwoordelijk is voor de vergoeding van de kosten uit hoofde van die verordeningen, de vergoeding door die lidstaat betaald. Die lidstaat kan die gezondheidszorg op zich nemen onder de voorwaarden en volgens de behandelingscriteria en formele wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die door hem zijn vastgesteld, mits een en ander strookt met het Verdrag. 2. De lidstaat van aansluiting bepaalt op plaatselijk, regionaal of nationaal niveau welke gezondheidszorg aan verzekerden wordt vergoed, alsmede het vergoede bedrag, ongeacht de plaats waar de gezondheidszorg is verstrekt. 3. De kosten van grensoverschrijdende gezondheidszorg worden door de lidstaat van aansluiting vergoed tot het bedrag dat vergoed zou worden indien de gezondheidszorg in de lidstaat van aansluiting zou zijn verleend; het vergoede bedrag is echter niet hoger dan de feitelijke kosten van de ontvangen gezondheidszorg. 3 bis. De lidstaten kunnen bepalingen overeenkomstig het Verdrag vaststellen om te waarborgen dat patienten, wanneer zij grensoverschrijdende gezondheidszorg ontvangen, dezelfde rechten genieten als wanneer zij in een vergelijkbare situatie gezondheidszorg in de lidstaat van aansluiting zouden ontvangen. 4. Ten behoeve van de toepassing van lid 3 beschikken de lidstaten over een mechanisme voor de berekening van de door de lidstaat van aansluiting aan de verzekerde vergoede kosten van de grensoverschrijdende gezondheidszorg. Dit mechanisme berust op objectieve, nietdiscriminerende en vooraf bekende criteria. Het mechanisme wordt op het juiste administratieve niveau toegepast in gevallen waarin de lidstaat van aansluiting over een gedecentraliseerde gezondheidszorg beschikt. 5. De lidstaat van aansluiting kan ten aanzien van de verzekerde die om vergoeding verzoekt van in een andere lidstaat ontvangen gezondheidszorg, inclusief met telegeneeskunde ontvangen gezondheidszorg, de voorwaarden, behandelingscriteria en wettelijke en administratieve formaliteiten, op lokaal, nationaal of regionaal niveau, toepassen die hij zou toepassen indien de gezondheidszorg op zijn grondgebied zou zijn verleend. Daaronder kan begrepen zijn de beoordeling door een gezondheidswerker of een gezondheidszorgbeheerder die diensten verleent voor het wettelijke socialezekerheids- of gezondheidszorgstelsel van de lidstaat van aansluiting, bijvoorbeeld de huisarts of de eerstelijnsarts bij wie de patiënt geregistreerd is, indien dit noodzakelijk is om vast te stellen of een bepaalde patiënt recht heeft op gezondheidszorg. De uit hoofde van dit lid opgelegde voorwaarden, behandelingscriteria en wettelijke en administratieve formaliteiten mogen echter niet discriminerend zijn of een ongerechtvaardigde belemmering vormen voor het vrije verkeer van personen, diensten en goederen. 6. Onverminderd artikel 9 stelt de lidstaat van aansluiting de vergoeding van grensoverschrijdende gezondheidszorg niet afhankelijk van voorafgaande goedkeuring. 7. De lidstaat van aansluiting kan de toepassing van de vergoedingsregeling voor grensoverschrijdende gezondheidszorg in dit artikel beperken tot: a) dwingende redenen van algemeen belang zoals het risico van een ernstige ondermijning van het financiële evenwicht van een socialezekerheidsstelsel, of het doel om een evenwichtige, voor eenieder toegankelijke verzorging door ziekenhuizen in stand te houden, en b) zorgaanbieders die aangesloten zijn bij een beroepsaansprakelijkheidsverzekering of een soortgelijke regeling, als bepaald door de lidstaat van behandeling overeenkomstig artikel 5, lid 2, onder d). 8. Het besluit om de toepassing van artikel 8 overeenkomstig lid 7, onder a) en b), te beperken, wordt beperkt tot hetgeen noodzakelijk en evenredig is, en mag geen middel tot willekeurige discriminatie of een ongerechtvaardigde belemmering voor het vrije verkeer van personen, diensten en goederen vormen. De lidstaten delen de Commissie alle beslissingen mede waarbij de terugbetaling op de in lid 7, onder a), genoemde gronden werd beperkt. " |
| En vervolgens over de procedure van toestemming: "Artikel 9 Gezondheidszorg waarvoor een voorafgaande toestemming mag worden verlangd 1. De lidstaat van aansluiting kan de vergoeding van grensoverschrijdende gezondheidszorg overeenkomstig dit artikel en artikel 10 afhankelijk stellen van voorafgaande goedkeuring. 2. De gezondheidszorg waarvoor voorafgaande toestemming mag worden verlangd, wordt beperkt tot gezondheidszorg die: a) moet worden gepland omdat het gaat om zorg waarbij de betrokken patiënt ten minste één nacht in het ziekenhuis verblijft; of b) moet worden gepland omdat zeer gespecialiseerde en kostenintensieve medische infrastructuur of apparatuur vereist is; of c) behandelingen omvat waaraan een bijzonder risico voor de patiënt of voor de bevolking verbonden is of die aanleiding zouden kunnen geven tot ernstige en concrete bezorgdheid in verband met de kwaliteit of veiligheid van de zorg, met uitzondering van gezondheidszorg die valt onder de Uniewetgeving waarbij een minimaal veiligheids- en kwaliteitsniveau in de gehele Unie wordt gewaarborgd. 3. Het systeem van voorafgaande toestemming, met inbegrip van de criteria voor het weigeren van voorafgaande toestemming aan patiënten, is beperkt tot hetgeen noodzakelijk en evenredig is en vormt geen middel tot willekeurige discriminatie. 3 bis. Wanneer een patiënt om voorafgaande toestemming verzoekt, gaat de lidstaat van aansluiting na of aan de voorwaarden van Verordening (EG) nr. 883/2004 is voldaan. Is dit inderdaad het geval, dan wordt de voorafgaande toestemming conform de verordening verleend, tenzij de verzekerde anderszins verzoekt. 4. De lidstaat van aansluiting mag de voorafgaande toestemming met name maar niet uitsluitend om de volgende redenen weigeren: a) de patiënt heeft overeenkomstig artikel 8 van deze richtlijn geen recht op de betrokken behandeling; b) de behandeling kan op zijn grondgebied worden verleend binnen een termijn die, gelet op de gezondheidstoestand van de patiënt op dat moment en het te verwachten ziekteverloop, medisch verantwoord is; c) indien uit een klinische beoordeling met redelijke zekerheid blijkt dat de patiënt zal worden blootgesteld aan een veiligheidsrisico dat, gelet op de mogelijke baten van de gewenste grensoverschrijdende gezondheidszorg, niet als normaal kan worden aangemerkt; d) indien met redelijke zekerheid vaststaat dat het publiek zal worden blootgesteld aan een aanzienlijk veiligheidsrisico als gevolg van de betrokken grensoverschrijdende gezondheidszorg; e) indien die gezondheidszorg wordt verstrekt door zorgaanbieders die aanleiding geven tot ernstige en concrete bezorgdheid in verband met de inachtneming van normen en richtsnoeren inzake zorgkwaliteit en veiligheid van de patiënt, met inbegrip van normen inzake toezicht, ongeacht of die normen en richtsnoeren bij wettelijke of bestuursrechtelijke bepaling zijn opgelegd dan wel door middel van erkenningsystemen in de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt. 5. De lidstaat van aansluiting maakt publiekelijk bekend voor welke behandelingen ten behoeve van deze richtlijn voorafgaande toestemming vereist is, en verstrekt alle dienstige informatie over de regeling van voorafgaande toestemming." |
| En voor de definities: " b) "verzekerden": 1. personen, inclusief hun gezinsleden en nabestaanden, die onder artikel 2 van Verordening (EG) nr. 883/2004 vallen en verzekerd zijn in de zin van artikel 1, onder c), van die verordening; en 2. onderdanen van derde landen die onder Verordening (EG) nr. 859/2003 vallen, of voldoen aan de in de wetgeving van de lidstaat vastgestelde verzekeringsvoorwaarden voor het recht op prestaties; c) "lidstaat van aansluiting": 1. voor de onder b), punt 2 (CORRECTIE: BEDOELD ZAL ZIJN PUNT 1, jdev), bedoelde personen: de lidstaat die overeenkomstig Verordening (EG) nr. 883/2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels en de uitvoeringsverordening daarvan bevoegd is tot het aan een verzekerde verlenen van voorafgaande toestemming om een passende behandeling te ondergaan buiten de lidstaat waar deze woonachtig is; 2. voor de onder b), punt 2, bedoelde personen: de lidstaat die overeenkomstig Verordening (EG) nr. 859/2003 bevoegd is tot het aan een verzekerde verlenen van voorafgaande toestemming om een passende behandeling te ondergaan in een andere lidstaat. Indien geen lidstaat overeenkomstig deze verordening bevoegd is, is de lidstaat van aansluiting de lidstaat waar de betrokkene verzekerd is of krachtens de wetgeving van die lidstaat recht heeft op ziektekostenverstrekkingen;" Noot jdev: met enig voorbehoud tav het definitieve begrip "lidstaat van aansluiting". Dit schijnt namelijk op de laatste vergadering van de ministerraad een belangrijk punt van discussie te zijn geweest. |
| Zie een al wat ouder commentaar van prof. Sauter waarin hij erop wijst dat er, althans toen, nog steeds discrepanties tussen Vo1408/71 (nu: Vo883/2004), de voorgenomen Richtlijn en de EHvJ jurisprudentie op basis van art. 49 EG-Verdrag tav grensoverschrijdende zorg bestaat: arno.uvt.nl/show.cgi?fid=93625 Zie ook deze beschouwing vanuit het interne markt-beginsel en de vrijheid van dienstverlening van dezelfde auteur: arno.uvt.nl/show.cgi?fid=100193 |
| zie dit recente bericht waaruit blijkt dat voor verdragsgerechtigde gepensioneerden de woonstaat de "lidstaat van aansluiting "zou zijn. Hoe dit dan te rijmen is met de kostenvergoedingsregels van Vo883/2004 en de procedure van afgifte van EHIC (toegekend aan de bevoegde staat van pensioenuitkering), is mij een raadsel. www.europa-nu.nl/id/vifympvu72w5/nieuws/eu_akkoord_over_vergoeden_buitenlandse?ctx=vhsjeu461wp8 |
| Reeds eind 2009, bij bekend worden van de nieuwe procedure voor de EHIC m.i.v. 1/5 jl., voorspelde ik chaotische toestanden. Dat komt aardig uit. Volop gelegenheid voor nieuwe procedures. Dit alles is te triest voor woorden. |
| "Er wordt aangesloten bij de bestaande systematiek: het woonland (bijv. Spanje) betaalt voor extramurale grensoverschrijdende zorg en in het geval de pensionado voor zorg naar Nederland (als land dat het pensioen betaalt) komt dan betaalt Nederland" Dit haal ik uit de bijdrage ("dit schrijft Nederland erover") van 09-06-10 11:53:52 |
| Wie niet voldoet aan de aansluitingsvoorwaarden kan zich niet aansluiten.. |
| En dan met fotokopieën van al het voorgaande, gebundeld in de zelfgemaakte brochure "Grensoverschrijdende Zorg" + je EHIC + de laatste info van het CVZ over het "halen" van zorg, op naar de specialist en die daar dan mee overtuigen dat hij zich beslist geen zorgen behoeft te maken over de betaling van de rekeningen want dat komt zonder meer goed. |
| We zijn niet de enigen. Een hier wonende Portugees kwam tijdens vakantie in Potugal in het ziekenhuis terecht. Hij moest zelf de rekening betalen en kwam bij de CPAM (waar hij al jaren ingeschreven is), voor een gesloten deur. |
| Tja, en dan ook dit nog: www.nrc.nl/binnenland/article2568312.ece/Eigen_bijdrage_aan_zorg_stijgt_aanzienlijk En die woonlandfactoren zullen toch ook een keertje onder handen genomen moeten worden. Is mevrouw Oomen zich er trouwens van bewust dat die landen, zoals Nederland die op de bijlage staan niet een 5% korting krijgen? De forfaitaire bijdrage blijft hetzelfde heb ik begrepen. De landen die niet op de bijlage staan, gaan 5% meer betalen. Ik neem aan dat het kantoor van mw. Oomen dit nog even uitzoekt voordat mw. Oomen in het parlement gaat stemmen over de voorgestelde Richtlijn. |
| Dat had ik er ook al uitgehaald en dat zou betekenen dat b.v. Spanje weer een EHIC uit zou moeten geven (niet te gebruiken in Nederland). Het lijkt me dat Spanje er een ander begrip op na zal houden. En wie zegt dat wat Nederland er van schrijft de juiste zienswijze is? Nederland heeft al vaker allerlei zaken bedacht die niet doordacht waren. |
| Ja, ja en maar vaststellen dat het een puinhoop is. Overschrijding budget etc. Nou ik stel vast dat de laatste die er mee zit ene Klink is. Hij vond het belangrijker om in Zuid Afrika voor de TV camera's plaats te nemen. |
| Elke lidstaat is vrij de aansluitingsvoorwaarden van zijn stelsel(s) zelf te bepalen, maar degenen die bij zijn stelsel zijn aangesloten, hebben dezelfde rechten als de onderdanen (ingezetenen) van die staat. Hiervan uitgaande krijgt degene die aangesloten is bij het Nederlandse stelsel een Nederlandse EHIC, die recht geeft op zorg in alle andere lidstaten, DUS OOK IN HET WOONLAND en degene die aangesloten is bij het woonlandstelsel krijgt een woonland-EHIC die recht geeft op zorg in alle andere lidstaten DUS OOK IN NEDERLAND. Wie niet is aangesloten krijgt geen EHIC. |
| De EHIC geeft aan verdragsgerechtigden die buiten hun woonland tijdelijk verblijven en (medisch gezien) noodzakelijke zorg behoeven recht op zorg naar het stelsel van het verblijfsland. Het recht op zorg in het pensioenland Nederland is onder Vo883/2004 -en dat is nieuw- echter ruimer geformuleerd en kan (zonder toestemming vooraf) – en ook zonder dat er sprake is van een strikte medische noodzakelijkheid teneinde het verblijf mogelijk te maken – worden ingeroepen. Daarom valt het buiten het regiem van de EHIC en is daartoe die AGIS verklaring ter beschikking gesteld. Of de zorgverleners in Nederland dit allemaal weten en ook goed toepassen is weer een andere vraag (van uitvoering). |
| In de Verordening komt de term "verdragsgerechtigde" niet voor. Er is wel een bepaling (art. 27 van 883/2004) die betrekking heeft op de gepensioneerde die recht heeft op verstrekkingen krachtens de wetgeving van het pensioenland. Dat geldt dus niet voor degene die zelfs niet voldoet aan de aansluitingsvoorwaarden van het pensioenlandstelsel en ook niet voor degene die aangesloten is bij het stelsel van een lidstaat die hem geen pensioen verstrekt. |
| De conclusie in de laatste zin is onjuist. Nuttig is daarom nog maar eens het gehele artikel en daarna de toelichting van de CVA te citeren; Artikel 27 Vo883/2004 Verblijf van de pensioengerechtigde en zijn gezinsleden in een andere lidstaat dan die waar zij wonen – Verblijf in de bevoegde lidstaat – Toestemming voor een passende behandeling buiten de lidstaat van woonplaats 1. Artikel 19 is van overeenkomstige toepassing op degene die pensioen ontvangt krachtens de wetgeving van een of meer lidstaten en die recht heeft op verstrekkingen krachtens de wetgeving van een van de lidstaten die hem zijn pensioen verstrekt, of op zijn gezinsleden, wanneer zij verblijven in een andere lidstaat dan die waar zij wonen. 2. Artikel 18, lid 1, is van overeenkomstige toepassing op de in lid 1 genoemde personen wanneer zij verblijven in de lidstaat waar zich het bevoegde orgaan bevindt dat verantwoordelijk is voor de kosten van de aan de pensioengerechtigde in de lidstaat van zijn woonplaats verleende verstrekkingen, en genoemde lidstaat hiervoor heeft gekozen en is opgenomen in de lijst in bijlage IV. 3. Artikel 20 is van overeenkomstige toepassing op een pensioengerechtigde en zijn gezinsleden wanneer zij verblijven in een andere lidstaat dan die waar zij wonen, met het oogmerk om aldaar een voor hun gezondheidstoestand passende behandeling te ondergaan. 4. Tenzij anders is bepaald in lid 5, zijn de kosten van de verstrekkingen overeenkomstig de leden 1 tot en met 3 voor rekening van het bevoegde orgaan dat verantwoordelijk is voor de kosten van de aan de pensioengerechtigde in de lidstaat van zijn woonplaats verleende verstrekkingen. 5. De kosten van de in lid 3 bedoelde verstrekkingen zijn voor rekening van het orgaan van de woonplaats van de pensioengerechtigde of zijn gezinsleden, indien die personen wonen in een lidstaat die heeft gekozen voor vergoeding op basis van vaste bedragen. In die gevallen wordt voor de toepassing van lid 3 het orgaan van de woonplaats van de pensioengerechtigde of van zijn gezinsleden als het bevoegde orgaan beschouwd. |
| Toelichting van de CVA: Wat houdt dit artikel in? Medisch noodzakelijke zorg bij tijdelijk verblijf Gepensioneerden en hun gezinsleden hebben recht op zorg die medisch noodzakelijk wordt bij tijdelijk verblijf buiten het woonland. De kosten zijn voor rekening van de bevoegde staat (zie lid 1 en 4). De bevoegde staat geeft hiervoor de Europese verzekeringskaart (EHIC – European Health Insurance Card) af (zie artikel 25 van de toepassingsverordening). Medische zorg in de bevoegde lidstaat Verblijven gepensioneerden en hun gezinsleden in de bevoegde staat en is deze staat vermeld in bijlage IV van Verordening (EG) 883/2004? Dan hebben ze altijd recht op medische zorg in de bevoegde staat. Nederland staat in bijlage IV. In Nederland (als bevoegde staat) hebben gepensioneerden die ten laste van Nederland in hun woonland recht hebben op zorg, hun EHIC dan ook niet nodig. Zij hoeven ook geen toestemming te vragen voor een geplande behandeling in Nederland. Geplande behandeling met toestemming Voor een geplande behandeling buiten het woonland en de bevoegde staat is toestemming nodig van het orgaan dat verantwoordelijk is voor de kosten van de medische zorg (zie lid 3). In beginsel is dat het bevoegde orgaan. Voor het verlenen van toestemming bestaan twee varianten: 1. Als het woonland de werkelijke kosten vergoed, moet het bevoegde orgaan (in het pensioenland) toestemming geven. De toestemming wordt gevraagd via het orgaan van de woonplaats (zie artikel 26 van de toepassingsverordening). 2. Rekent het woonland af naar vaste bedragen? Dan is het orgaan van de woonplaats het bevoegde orgaan om toestemming te verlenen (zie lid 5). Afrekenen naar vaste bedragen is alleen mogelijk voor gepensioneerden (en hun gezinsleden) en gezinsleden die in een andere lidstaat wonen dan de gepensioneerde. De lidstaten die afrekenen naar vaste bedragen, staan in bijlage 3 van de toepassingsverordening. Ook Nederland behoort tot die landen. Is dit artikel anders dan in de vorige verordening? Ja. Onder de nieuwe verordening is het uitgangspunt dat de afrekening tussen de lidstaten plaatsvindt op basis van werkelijke kosten. Dit geldt niet als lidstaten voor de groep gepensioneerden en achtergebleven gezinsleden kiezen voor afrekenen naar vaste bedragen. Deze lidstaten staan in bijlage 3 van Verordening (EG) 987/2009. Onder Verordening (EEG) 1408/71 was afrekenen naar vaste bedragen voor deze categorieën een vaste regel. Het orgaan van de woonplaats was verantwoordelijk voor de kosten van medische zorg. Het was dus bevoegd voor het verstrekken van een EHIC en het verlenen van toestemming voor een behandeling buiten het woonland. Door de wijziging in de afrekenmethodiek verandert het bevoegde orgaan voor afgifte van de EHIC en het verlenen van toestemming. Onder de nieuwe verordening wordt in alle gevallen het bevoegde orgaan (van het pensioenland) de instantie die de EHIC moet afgeven. Gepensioneerden die ten laste van Nederland in een andere lidstaat staan ingeschreven, moeten de EHIC dus voortaan bij het CVZ aanvragen in plaats van bij het orgaan van de woonplaats. Het bevoegde orgaan (van het pensioenland) verleent in principe toestemming voor een geplande behandeling buiten het woonland. Maar als de woonstaat afrekent naar vaste bedragen, is het orgaan van de woonplaats bevoegd voor het verlenen van de toestemming. Nederland rekent voor gepensioneerden met de andere lidstaten af naar vaste bedragen. Dit betekent dat het orgaan van de woonplaats in Nederland (zorgverzekeraar CZ) toestemming moet geven aan gepensioneerden en hun gezinsleden die ten laste van andere lidstaten in Nederland staan ingeschreven. Woont een gepensioneerde in een lidstaat die de werkelijke kosten van medische zorg vergoed, maar wil hij voor een geplande behandeling naar een andere lidstaat? Dan moet het CVZ daarvoor toestemming verlenen. Het gaat hierbij om alle lidstaten, behalve de lidstaten die in bijlage 3 van Verordening (EG) 987/2009 staan. Dus gepensioneerden die wonen in Ierland, Spanje, Italië, Malta, Portugal, Finland, Zweden en het Verenigd Koninkrijk moeten de toestemming van het orgaan van de woonplaats krijgen. |
| "Lange Rede, kurtzer Sinn". Het staat er niet. De voorwaarde van art. 27 is een recht op verstrekkingen krachtens pensioenlandwetgeving. Degene die daar geen recht op heeft, voldoet niet aan deze voorwaarde. Dat geldt ook voor degene die alleen een recht op verstrekkingen heeft krachtens de woonlandwetgeving |
| Die voorwaarde stond ook, in soortgelijke bewoordingen, in de vorige verordening Vo1408/71, art. 31. Uit de argumentatie van het EHvJ in het arrest Van der Duin, in het bijzonder r.o. 50, valt af te leiden dat aan die voorwaarde voldaan is zodra het systeem van art. 28 (Vo1408/71), dus de toekenning van recht op verstrekkingen volgens het woonlandpakket na inschrijving bij het woonlandorgaan, is voldaan. |
| Misschien Is het raadzaam er van uit te gaan dat de kersverse Verordening gewoon bedoelt wat er staat: "recht op verstrekkingen krachtens pensioenlandwetgeving". |
| Het blijft raadselachtig waarom iemand die zich niet heeft ingeschreven bij het woonlandorgaan toch [van CVZ] een EHIC ontvangt. Dat gebeurt kennelijk als CVZ, veelal na een verplichte aanmelding aldaar, verdragsrecht heeft vastgesteld. |
| Nogmaals een aanhaling uit de introductie van het rapport Commissie Verzekeringsaangelegenheden, ter herinnering: "De juridische teksten van de verordeningen zijn niet altijd even leesbaar en begrijpelijk. Bovendien ontbreekt een toelichting. Vandaar dat de Commissie Verzekeringsaangelegenheden (CVA) besloot om een toelichting te schrijven. De CVA is de coördinatiecommissie van de Nederlandse uitvoeringsorganisaties en ministeries die betrokken zijn bij de uitvoering van het grensoverschrijdende socialezekerheidsrecht. In dit document leest u de toelichting op de verordeningen. De leden van de CVA hebben deze, na een intensieve analyse van de juridische teksten, afgestemd op de Nederlandse situatie. Het gaat dus om een interpretatie van de verordeningen; u kunt de toelichting niet toeschrijven aan Brussel. De toelichting bevat evenmin Nederlands beleid. De betrokken ministeries en uitvoeringsorganen formuleren eventueel zelf beleid en maken dit zelf bekend. Houd er verder rekening mee dat de toelichting betrekking heeft op de tekst van de verordeningen, zoals die luidt op 1 mei 2010 en niet op latere wijzigingen in de verordening of latere besluiten van de Administratieve Commissie". |
| Dank je wel, webmaster Jan voor het makkelijk toegankelijk maken van de link. Ik mag hopen dat ook de medewerkers van VWS, CVZ en het kantoor van mevrouw Oomen even de moeite nemen om e.e.a. te lezen. N.a.v. dat zelfde artikel kon men via een mailadres reageren op de vraag: "¿Aprueba una sanidad para españoles que evite el "turismo sanitario?" (Stemt u in met een gezondheidszorg voor Spanjaarden die het "gezondheidstoerisme" vermijdt). In het bovengemelde artikel werd de mythe was het "gezondheidstoerisme" vanuit (Noord) Europa ontzenuwd. Zelfs al ben je de Spaanse taal niet helemaal machtig dan nog kunnen de cijfertjes gelezen worden. Spanje schiet er niet bij in. Nederland hoeft niet bang te zijn dat de "solidariteit" in het geding komt. Voor die "solidariteit" wordt ruimschoots betaald. De toeristen die hier op vakantie komen en medische hulp vragen, betalen er voor via credit card of via de EHIC en de residenten vanuit (Noord) Europa zijn de "abonados" (vaste bijdrage betalers) voor wie het land van herkomst volgens zeggen in het artikel 300 euros p.m. betaalt. Bovendien dragen deze "abonados" ook nog bij via hun inkomstenbelasting afdracht. Zoals de president van Catalonië een paar weken geleden al opmerkte: in Catalonië is de gezondheidszorg een belangrijke motor voor de economie. Meer dan 7% van de bevolking is erin werkzaam. Gewoon, net als overal business. Zoals gezegd in deze tijden van crisis waar de hele sociale zekerheid op de schop moet, is naast de pensioenen de gezondheidszorg een "hot item". Het blijkt dat slechts 27% van de Spaanse bevolking weet dat de publieke gezondheidszorg gefinancierd wordt vanuit de algemene middelen, 42% denkt nog steeds dat hij gefinancierd wordt vanuit de premies sociale zekerheid en de rest denkt dat het een mengvorm is. Nu de antwoorden op de vraag uit de 2e alinea hierboven: 5.400 mensen hebben hun mening gegeven tot gisteravond 21:00 uur. 94%!! vindt van wel, 5% niet en 1% weet het niet. Net als b.v. in de Telegraaf mag een ieder reageren op zo'n artikel en net als in de Telegraaf doet de meerderheid dat anoniem of met een gefingeerde naam. Vaak als het gaat over de "buitenlanders" dan zijn het de emigranten uit de Magreb en Subsahara die er van langs krijgen. Zodra zij zich ingeschreven hebben in een gemeente ("empadronado"), kunnen zij een beroep doen op de sociale voorzieningen, zoals de publieke gezondheidszorg. De volgende groep die het te verduren krijgt, zijn de Engelsen, gevolgd door de Fransen. Volgens de publieke opinie komen zij hier vooral de kwalitatief goede publieke gezondheidszorg opsnoepen ten koste van de Spanjaarden (vaak ook zonder E121 en met EHIC en dat levert minder op). Gevolg wachtlijsten voor diezelfde Spanjaarden. Hoewel in het artikel als voorbeeld de Duitser in Mallorca genoemd wordt, komen de Duitsers er over het algemeen vrij redelijk vanaf. Volgens sommige Spaanse bewoners uit "urbanizaciones" is het goed toeven rond Duitsers, Nederlanders en Zwitsers. Zij houden de boel schoon en zijn niet lawaaierig. Bovendien doen zij moeite om de taal te leren (heb ik echt gelezen in sommige van die commentaren). Wij, Noord-Europeanen zijn welkom in Spanje met voorwaarden. Liever géén publieke gezondheidszorg. Die houden zij graag voor zichzelf. |
| www.diariosur.es/v/20100610/malaga/atencion-extranjeros-cuesta-doce-20100610.html Ook aan de Costa del Sol heeft het voorstel van Sra. Jiménez de krant gehaald. Hieronder geknipt en geplakt het voorstel: COUNCIL OF THE EUROPEAN UNION EN Luxembourg, 8 June 2010 10760/10 PRESSE 167 Council agrees on new rules for patients' rights in cross-border healthcare The Council in charge of Employment, Social Policy, Health and Consumer Affairs today agreed on a draft directive concerning the application of patients' rights in cross-border healthcare, on the basis of a compromise proposal of the Spanish presidency (9948/10 + 9948/10 COR 1). The draft directive aims to facilitate the access to safe and high-quality cross-border healthcare and to promote cooperation on healthcare between member states. The compromise reflects the Council's intention to fully respect the case law of the European Court of Justice on the patients' rights in cross-border healthcare while preserving member states' rights to organise their own healthcare systems. The draft directive provides clarity about the rights of patients who seek healthcare in another member state and supplements the rights that patients already have at the EU level through the legislation on the coordination of social security schemes (regulation 883/04). More specifically, the draft directive contains the following provisions: • as a general rule, patients will be allowed to receive healthcare in another member state and be reimbursed up to the level of reimbursement applicable for the same or similar treatment in their national health system if the patients are entitled to this treatment in their country of affiliation; • in case of overriding reasons of general interest (such as the risk of seriously undermining the financial balance of a social security system) a member state of affiliation may limit the application of the rules on reimbursement for cross-border healthcare; member states may manage the outgoing flows of patients also by asking a prior authorisation for certain healthcare (those which involve overnight hospital accommodation, require a highly specialised and cost-intensive medical infrastructure or which raise concerns with regard to the quality or safety of the care) or via the application of the "gate-keeping principle", for example by the attending physician; 10760/10 2 EN • in order to manage ingoing flows of patients and ensuring sufficient and permanent access to healthcare within its territory a member state of treatment may adopt measures concerning the access to treatment where this is justified by overriding reasons; • member states of treatment will have to ensure, via national contact points, that patients from other EU countries receive on request information on safety and quality standards on their territory in order to enable patients to make an informed choice; • the cooperation between member states in the field of healthcare is strengthened, for example in the field of e-health and through the development of European reference networks which will bring together, on a voluntary basis, specialised centres in different member states; • the recognition of prescriptions issued in another member state is improved; as a general rule, if a product is authorised to be marketed on its territory, a member state must ensure that prescriptions issued for such a product in another member state can be dispensed in its territory in compliance with its national legislation; • sales of medicinal products and medical devices via internet, long-term care services provided in residential homes and the access and allocation of organs for the purpose of transplantation fall outside the scope of the draft directive; During the Council meeting the discussions focused on four issues: • the definition of the member state of affiliation with regard to pensioners living abroad; • reimbursement and prior authorisation; • the legal basis; • the provisions on e-health. The two first issues remained open at the EPSCO Council meeting of 1 December 2009. With regard to the member state of affiliation (which concerns in particular the reimbursement of healthcare costs of a pensioner living in the EU outside their home country and receiving healthcare in a third member state), the Council agreed that as a general rule the member state competent to grant a prior authorisation according to regulation 883/2004 (i.e. the member state of residence) reimburse the cost of cross-border healthcare of pensioners. If a pensioner is treated in his country of origin, this country would have to provide healthcare at its own expenses. Concerning healthcare providers, the compromise seeks to ensure that patients looking for a healthcare in another member state will enjoy the quality and safety standards applicable in this country, independently of the type of provider. Furthermore, the Council agreed that member states may adopt provisions aimed at ensuring that patients enjoy the same rights when receiving cross-border healthcare as they would have enjoyed if they had received healthcare in a comparable situation in the member state of affiliation. Concerning the legal basis, the Council agreed on a double legal basis, striking herewith a balance between the case law of the European Court of Justice on the application of Article 10760/10 3 EN 114 to health services and the member states' competencies recognized by the Treaty for the organisation and provision of health services (according to Article 168 on public health). As far as e-health is concerned, the ministers agreed on a close collaboration between the member states and the Commission in this field. The draft directive is part of the social agenda package of 2 July 2008, focusing on a triple objective: to guarantee that all patients have care that is safe and of good quality, to support patients in the exercise of their rights to cross-border healthcare; and to promote cooperation between health systems. The aim of the second objective is in particular to codify the case law of the Court of Justice relating to the reimbursement of cross-border healthcare, avoiding a "third method" of reimbursement (in addition to regulation 883/2004 and the draft directive). After the legal-linguistic revision of the draft directive, the Council will adopt its position at first reading and forward it to the European Parliament for its second reading. |
| Vorige discussie | Vandaag | Week | Maand | © Zorgwet.info |