| Op vakantie ligt er een andere krant naast mijn ontbijtbordje, El País en wat lees ik vanochtend; het universele publieke gezondheidssysteem van Spanje blijkt ook tot de mythes te behoren. Een paar weken geleden de mythe ontluistert dat de buitenlanders vanuit de EU-landen "gratis" gebruik maken van de publieke gezondheidszorg, nu dit. Ergens tussen de 90.000 en 180.000 (de ex-secretario general de Sanidad in 2004 en 2005, Sr. Lamata denkt zelfs 300.000) personen vallen niet onder de paraplu van de sociale gezondheidszorg. Het systeem is gebaseerd werknemersschap en aansluiting bij de seguridad social. In 1986 is de dekking uitgebreid tot personen zonder bron van inkomsten. Iemand die een uitkering ontvangt krijgt zodoende ook dekking. Maar een werkeloze zonder uitkering of wiens uitkering op een gegeven moment ophoudt, komt ook zonder dekking te zitten van de sociale gezondheidszorg. Als hij verder geen bron van inkomsten heeft en geen spaargeld op de bank is er niets aan de hand. Zodra hij meer dan 1.000 euro p.m. inkomsten waar dan ook vandaan heeft, dan zal hij zelf de rekening aan de publieke gezondheidszorg moeten betalen of een prive verzekering moeten nemen. Er is nu een "normativa" in de maak die alle Spanjaarden die resideren op Spaans grondgebied garantie moet geven op de sociale gezondheidszorg. De Wet garandeert dit tenslotte al. Minderjarigen krijgen altijd dekking via de sociale gezondheidszorg. Al kan het zijn dat hun ouders door bovengenoemde omstandigheden buiten de boot vallen. Diezelfde ex-secretario general stelt dat het toch te gek is dan mensen betalen via de belastingen (27% van de Spanjaarden weet dit niet) en toch geen dekking hebben. Ook personen die nooit gewerkt hebben en op één of andere manier hun inkomsten hebben en belasting betalen, kunnen zich niet aansluiten bij het systeem. Hoe werkt dat dan voor de buitenlander? Buitenlanders die niet werken in Spanje hebben recht op "asistencia sanitaria de urgencia" en "asistencia al parto" (bevalling) volgens La Ley de Extranjería", maar volgens de huidige "secratario general de Sanidad", José Martínez Olmos zijn er regio's waar ze aan een ieder die in die regio woont de "tarjeta sanitaria" geven. Volgens hem leidt dit tot ongelijkheden. Er zijn ook wat ongeregeldheden waargenomen. Iemand die erachter kwam dat hij niet meer gedekt was, daar nam men genoegen met het kaartje van de broer, vader, opa of welk familielid er ook maar bij was tijdens het bezoek aan de "asistencia primaria". Het schijnt ook dat je een bedrag van ong. 1.800 euro p.j. kunt betalen, zijnde het bedrag dat de sociale gezondheidszorg per jaar kost per persoon om zo de dekking te hervatten. Nog enkele cijfertjes vanuit de OCDE die genoemd worden in het artikel. 99% van de bevolking schijnt nu aangesloten te zijn. In 2006 was dat 98,3%. Maar zoals gesteld niet iedereen is er bij. De ex-secretarios general vraagt zich af waarom die duizenden werkelozen zonder uitkering, maar met b.v. spaargeld niet ingelicht worden over deze situatie. Is dit een manier om werkelozen te marginaliseren? Is de gezondheidszorg alleen iets voor gegoede Spanjaarden met werk zoals God vereist? Sr. Olmos beklemtoont dat dat niet zo is. Volgens de krant zal men moeten wachten tot november om het gat in de paraplu van de publieke gezondheidszorg te dichten. Diegenen die het hele artikel zouden willen lezen: vandaag in El País, pagina 33, vida & arte. Makkelijk te downloaden. Maar goed, volgens het verweer van het CVZ stuurt de INSS altijd het E121 formulier terug en dat betekent dat het een ingezetenen stelsel heeft. Want ook Spanje heeft dat gemeld aan de Commissie en de Commissie zal het daar ongetwijfeld wel mee eens zijn. Zo werkt dat tenslotte. |
| Vorige discussie | Alles van deze discussie | Vandaag | Week | Maand | © Zorgwet.info |