| Deze week in Elsevier een artikel met als titel: Spanje Pensionado’s zijn de pineut Nederlanders die in buitenland hun oude dag slijten, lijden onder verplichte hoge premies ziektekosten Aangekondigd wordt dat de VNGS ledenvergadering heeft besloten naar het EHRM te gaan. |
| zie voor het hele artikel de thuispagina van de VNGS site |
| Schade ondervonden vanwege regulering van het eigendomsrecht, ook terzake van sociale zekerheidsrechten, en ook schade in verband met horizontale doorwerking naar burgers van partuclier eigendom, lijkt voorwerp te kunnen zijn van een klacht bij het EHRM. Het gaat dan hier mijns inziens in concreto om nalatigheid van de Nederlandse staat bij het beschermen van de eigendomsbelangen (de particuliere verzekringspolis) van zijn particulier verzkeerde burgers buiten Nederland bij de invoering van art. 2.5.2.2. IZVW. Welke kansen er zijn tot een positieve beslissing van het EHRM zou eerst dienen te worden onderzocht. Barkhuysen et al spreken slechts van kansen op succes bij "evident schrijnende gevallen". Het betreft artikel 1 van het Eerste Protocol bij het EVRM zie dit (wat oudere artikel): https://openaccess.leidenuniv.nl/bitstream/handle/1887/12671/De%20eigendomsbescherming%20van%20artikel%201%20van%20het%20Eerste%20Protocol%20bij%20het%20EVRM%20en%20het%20Nederlandse%20bestuursrecht.pdf?sequence=2 Of ook een beroep op het discriminatie-artikel van het EVRM mogelijk is, en dan discriminatiue in verband met woonplaats, is de vraag (die eveneens in vooronderzoek bekeken zou moeten worden) |
| Van diezelfde Barkhuysen in een artikel ("excessief (in) formalistisch bestuursrecht") in het NJB van 25 januari jl. gelieerd aan het "voorstel van de Wet aanpassings bestuursprocesrecht", waarvan het doel is te komen tot een slagvaardiger bestuursrecht: citaat "In het kader van de Wab wordt de snelheid en doeltreffendheid van procedures volgens de wetgever een zelfstandige waarde naast de daarin te betrachten zorgvuldigheid. Vrij vertaald: besluiten van het bestuur moeten zoveel mogelijk in stand kunnen blijven, ook wanneer deze niet (geheel) zorgvuldig tot stand zijn gekomen of zelfs in strijd zijn met (wettelijke) normen. Daarmee dreigt het bestuursrecht te ‘informalistisch’ te worden" einde citaat. Ook wijdt de heer Barkhuysen nog een alinea aan het wetsvoorstel Kostendekkende griffierechten. Diegenen die gebruik maken van hun recht op beroep tegen een bestuurlijke beslissing worden door hem geen "charlatans" genoemd. Voor de goede orde zet ik er even bij wie de heer Tom Barkhuysen is. citaat "Tom Barkhuysen is redacteur van het NJB, advocaat bij Stibbe en hoogleraar staats- en bestuursrecht aan de Universiteit Leiden. Ook is hij onder meer lid van de redactie van het NJCM-Bulletin/Nederlands Tijdschrift voor de Mensenrechten, het Tijdschrift voor Milieuschade en Aansprakelijkheidsrecht en de Kluwer (online) Module Bestuursrecht en lid van het bestuur van de Nederlandse Vereniging voor Rechtsvergelijking. Hij is specialist op het terrein van het staats- en bestuurs(proces)recht en heeft veel kennis van de invloed van het EU-recht en de (Europese) mensenrechten op het nationale staats- en bestuurs(proces)recht" einde citaat. |
| "Barkhuysen et al spreken slechts van kansen op succes bij "evident schrijnende gevallen" Het (wat oudere) artikel van Barkhuizen betreft een toetsing door de Nederlandse rechter, die zich met name richt op formele gronden, zoals het ontbreken van een voldoende wettelijke basis voor de inmenging: De (evident) "schrijnende gevallen" worden als tweede genoemd. Het is dus onjuist dat Barhuysen et al "slechts" kansen van succes vermelden bij (evident) "schrijnende gevallen" Bovendien betreft het artikel van Barkhuysen de toetsing door een Nederlandse rechter. Dat is niet aan de orde als een klacht bij het EHRM wordt ingediend. |
| Barkh. et al spreken ook over toetsing door het EHRM. Overigens: ik heb op dit forum als eerste gewezen op de mogelijkheid van doorprocederen via het EHRM na de teleurstellende uitspraak van de CRvB in december jongstleden. Daarbij veronderstelde ik twee mogelijkheden tot formulering van grieven die aansluiten bij het EVRM : (1) onrechtmatig ontnemen van eigendom. Dit lijkt op grond van het artikel van Barkhuysen inderdaad een weg te kunnen zijn., zij het dat dit overzicht (en zijn oduerdom) ertoe noopt (door een jurist) eerst zorgvuldig na te gaan hoe groot de kansden op succes bij het EHRM zullen zijn. Overigens gegeven de uitspraak van de CRvB van 13.12.2011 dat de overheid niet gedicrimineerd heeft (wel naief is geweest) en de verantwoordelijkheid die de CRvB legt bij de particuliere verzekeraars, zal in de probleemstelling betrokken moeten worden de zogeheten horizontale werking: wat heeft de overheid gedaan en nagelaten om de doelgroep te beschermen tegen het opzeggen van (resterende) particuliere verzekeringen, c.q. het onredelijk verhogen van premies daarvan? En in hoeverre is dat te typeren als een onrechtmatige regulering van het eigendomsrecht op een particulire verzekering? Het zal duidelijk zijn dat het hier uitsluitend om de problematioek van art. 2.5.2.2. IZVW gaat. Ik meen dat een grief tegen de heffing van de verdragsbijdrage art. 69 ZVW als zodanig niet mogelijk is bij het EHRM. Op de tweede mogelijkheid gaan B. et al niet in: (2) de grief inbrengen dat uitpandigen gediscrimineerd zijn ter zake van het voortgezet genieten van hun particuliere verzekering vergeleken bij ingezetenen. Dus nogmaals op dat punt waarvan de CRvB al gezegd heeft dat er geen discriminatie was. Ook hiervan zou een goede jurist in vooronderzoek moeten kunnen zeggen of en welke perspectieven er zijn. Het is namelijk de vraag of het hebben van een woonplaats buiten Nederland een grond van discriminatie zou kunnen zijn in het kader van het EVRM. Geslacht en leeftijd, etc. zijn dat wel. Een "woonplaats buiten Nederland binnen de EU" is evident wel een toetsingskriterium voor evt. dicriminatie in het kader van het EU gemeenschapsrecht (zie het EHvJ in o.m. C-345/09). En wel omdat dit gebonden is aan het principe van het wegnemen van belemmeringen van vrij verkeer binnen de Unie. Dat principe ligt echter niet ten grondslag aan het EVRM. Gegeven de afwijzing van een vrijwillige ZVW door de Minister (waarvoor contact met de 2de Kamer nog wel voor de hand ligt) is het zeer begrijpelijk dat het Bestuur van de VNGS en/of SBNGB alsnog zoekt naar juridische middelen om door te procederen tegen de Staat (en dat de ledenvergadering in Spanje dit kennelijk steunde).. Anderzijds is er, gegeven de ervaring met procedures tot heden, alle reden na te gaan welke kans van slagen er bij het EHRM is. Wie iets nuttigs wil doen voor de verenigingen (en dus voor de uitpandige gepensioneerden, of voor zichzelf), zou zich kunnen verdiepen in de bovenstaande problematiek. Bijvoorbeeld nagaan in welke gevallen een beroep bij het EHRM op verbod tot ontneming van eigendom in het kader van sociale zekerheidsrecht inderdaad tot succes leidde, en hoe het met die horizontale werking zit in arresten van het EHRM. |
| "Overigens: ik heb op dit forum als eerste gewezen op de mogelijkheid van doorprocederen via het EHRM na de teleurstellende uitspraak van de CRvB in december jongstleden". Waarvan akte. |
| "Waarvan akte" Dank hiervoor Willeke. |
| Vorige discussie | Vandaag | Week | Maand | © Zorgwet.info |