Bezwaarschrift Wet Zelfstandigen in het Ziekenfonds

Bezwaarschrift naar een model van Dennis Schulinck. Het is raadzaam je bij het indienen van een bezwaarschrift te laten bijstaan door een juridisch adviseur. Dennis is bereid ook anderen te vertegenwoordigen bij het indienen en verdedigen van bezwaarschriften. dennis@schulinck.nl. Zie ook http://www.schulinck.nl. Bedenk, dat je een bezwaarschrift binnen 6 weken na dagtekening van de beschikking moet indienen. Voor de meesten onder jullie betekent dit dat het bezwaarschrift uiterlijk de tweede week van december ingediend moet worden.
(29/12) Naschrift: ook als de termijn inmiddels verstreken is, raden wij je aan om alsnog bezwaar aan te tekenen.
Lees ook het pleidooi van Dennis Schulinck om toch vooral een schorsingsverzoek in te dienen, omdat dat de procedure versnelt.

Op http://www.monitor.nl/ziek.html staat een uitgebreid overzicht van de standpunten van diverse betrokkenen en van perspublicaties. Met de nodige nuttige E-mail adressen voor het versturen van een vlammend protest.

Dit document is ook beschikbaar in ASCII-formaat, Word 97-formaat en WP5.1-formaat.

Belastingdienst
Landelijk punt uitvoering heffing
Ziekenfondswet voor zelfstandigen
t.a.v. De inspecteur
Postbus 1
7500 AA ENSCHEDE

Datum: DATUM
Bijlage(n): 1
Onderwerp: Bezwaarschrift tegen beschikking met kenmerk KENMERK BESCHIKKING (UW SOFINUMMER)

Geachte inspecteur,

Bij deze teken ik bezwaar aan tegen de aan mij gerichte beschikking van DATUM BESCHIKKING met als kenmerk KENMERK BESCHIKKING. Mijn sofinummer is UW SOFINUMMER

De gronden van het bezwaar luiden als volgt:

1. Het bestreden besluit berust niet op een wettelijke grondslag.

   Met de hier bestreden voor beroep vatbare beschikking is kennelijk bedoeld om uitvoering te geven aan het wettelijk voorschrift van artikel 3d, tweede lid, van de Ziekenfondswet zoals dat komt te luiden na inwerkingtreding van Wet van 28 oktober 1999, houdende uitbreiding van de kring van verzekerden ingevolge de Ziekenfondswet met zelfstandigen voor wie, gelet op hun inkomen, toegang tot de sociale ziektekostenverzekering is aangewezen en tijdelijke wijziging van de indexering van de loongrens alsmede wijziging van de Wet op de inkomstenbelasting 1964 (Stb. 1999 nr. 461), hierna te noemen Wet zelfstandigen in het ziekenfonds. De tekst van dit artikellid luidt als volgt: "De inspecteur van de rijksbelastingdienst verstrekt bij voor bezwaar vatbare beschikking aan de persoon, bedoeld in of krachtens het eerste lid, een verklaring waaruit blijkt dat hij voldoet aan de in het eerste lid bedoelde voorwaarden."

   Het nieuw in te voegen artikel 3d van de Ziekenfondswet is opgenomen in artikel I onder B van de Wet zelfstandigen in het ziekenfonds. Blijkens het besluit van 1 november 1999 tot vaststelling van het tijdstip van inwerkingtreding van de wet van 28 oktober 1999, houdende uitbreiding van de kring van verzekerden ingevolge de Ziekenfondswet met zelfstandigen voor wie, gelet op hun inkomen, toegang tot de sociale ziektekostenverzekering is aangewezen en tijdelijke wijziging van de indexering van de loongrens alsmede wijziging van de Wet op de inkomstenbelasting 1964 (Stb. 1999, 462) treedt artikel I onder B van de Wet zelfstandigen in het ziekenfonds in werking op 1 januari 2000. Dit betekent dat het door mij bestreden besluit niet op een wettelijke grondslag berust en derhalve onbevoegd is genomen. Als gevolg hiervan kan het bestreden besluit voor mij dan ook geen rechtsgevolgen hebben, laat staan het rechtsgevolg dat ik per 1 januari 2000 verplicht verzekerd ben voor het ziekenfonds en mijn huidige particuliere verzekering zou moeten opzeggen.
   
   

2. Het bestreden besluit is niet draagkrachtig gemotiveerd

   In het bestreden besluit verklaart u het volgende: "Uit onze gegevens per 1 oktober 1999 is gebleken dat u als zelfstandige voldoet aan de voorwaarden voor ziekenfondsverzekering in 2000." Vervolgens noemt u twee algemene voorwaarden en verwijst u ter verdere motivering naar een brochure.

   Artikel 3:46 van de Algemene wet bestuursrecht (hierna te noemen Awb) bepaalt: "Een besluit dient te berusten op een draagkrachtige motivering."
   Artikel 3:47 Awb bepaalt verder: "1. De motivering wordt vermeld bij de bekendmaking van het besluit. 2. Daarbij wordt zo mogelijk vermeld krachtens welk wettelijk voorschrift het besluit is genomen."

   Het bestreden besluit is op grond van de volgende redenen in strijd met de voornoemde artikelen van de Awb:
   

   1. De vermelding van enig wettelijk voorschrift ontbreekt.
      
   2. De bijgevoegde brochure vermeldt verschillende manieren waarop de verzekeringsplicht kan worden vastgesteld. De beschikking laat echter onvermeld welke van deze manieren op mijn situatie is toegepast en welke bedragen daarbij zijn gehanteerd.
      
   3. De brochure waarin in het algemeen wordt uitgelegd hoe de verzekeringsplicht wordt vastgesteld vermeldt nergens waar de betreffende regels op zijn gebaseerd. Enig juridisch speurwerk leert dat hierover op grond van artikel 3d, vierde lid, van de Ziekenfondswet, zoals die komt te luiden na inwerkingtreding van de Wet zelfstandigen in het ziekenfonds, bij ministeriële regeling nadere regels gesteld kunnen worden. Zoals hierboven reeds is betoogd treedt dit artikel pas in werking per 1 januari 2000. Daar komt nog bij dat ten tijde van het nemen van het in de beschikking vervatte besluit de betreffende ministeriële regeling nog niet in de Staatscourant gepubliceerd was. Met andere woorden: u heeft een regeling toegepast die enerzijds nog niet kon bestaan en anderzijds nog niet was gepubliceerd. Dit is een buitengewoon zware schending van het rechtszekerheidsbeginsel. Iedere burger moet immers kunnen nagaan hoe de regels luiden die op hem van toepassing zijn. Het feit dat er een brochure is bijgevoegd waarin de nog te publiceren regeling wordt uitgelegd doet hier niets aan af. Voor de toepassing van het recht kan een in algemene bewoordingen gestelde brochure van de belastingdienst niet in de plaats treden van een ministeriële regeling.
      Ten overvloede merk ik op dat ten tijde van het schrijven van dit bezwaarschrift de bedoelde ministeriële regeling nog steeds niet is gepubliceerd.
   
   Het hier genoemde bezwaar van strijd met het in de wet neergelegde motiveringsbeginsel kan niet terzijde worden geschoven met een beroep op artikel 3:48 lid 1 Awb. In het algemeen kan namelijk gesteld worden dat bij belastende beschikkingen, zoals in casu, er nooit sprake van kan zijn dat redelijkerwijs aangenomen kan worden dat er geen behoefte bestaat aan een deugdelijke motivering. Zie in dit verband ook de Memorie van Toelichting op genoemd artikel.

3. Het bestreden besluit is in strijd met het rechtszekerheidsbeginsel

   Het materiële rechtszekerheidsbeginsel zoals dat op basis van de jurisprudentie geldt binnen het bestuursrecht brengt met zich mee dat altijd het geldende recht moet worden toegepast en dat besluiten niet met terugwerkende kracht mogen worden gewijzigd ten nadele van burgers. Welnu, de regels die u heeft gehanteerd bij het vaststellen van mijn verzekeringsplicht, bepalen kennelijk (zeker weten kan ik dit immers niet, zie hierboven) dat ik verplicht verzekerd ben indien het gemiddelde van mijn belastbaar inkomen over een drietal jaren in het verleden minder bedraagt dan een bepaald bedrag.

   Een zelfstandige kan de hoogte van zijn belastbaar inkomen in hoge mate beïnvloeden. Dit kan enerzijds door het al dan niet gebruikmaken van allerlei fiscale voorzieningen zoals willekeurige afschrijving (al dan niet in combinatie met financieringen), zelfstandigenaftrek, startersaftrek, hypotheekrente-aftrek, FOR, etc. en anderzijds door al dan niet meer inspanningen te verrichten om extra opdrachten te verwerven of extra producten te verkopen. Bij de keuze om al dan niet gebruik te maken van deze mogelijkheden, ja zelfs bij de keuze om al dan niet zelfstandig ondernemer te worden, laat de zelfstandige zich leiden door wettelijke regels die hiervoor op dat moment gelden. Door nu de verzekeringsplicht te verbinden aan het belastbaar inkomen over een periode in het verleden worden met terugwerkende kracht rechtsgevolgen verbonden aan beslissingen die de zelfstandige heeft genomen zonder dat hij ten tijde van het nemen van deze beslissingen hiervan op de hoogte was. Het rechtszekerheidsbeginsel verzet zich hiertegen indien de rechtsgevolgen de zelfstandige in enigerlei vorm benadelen. Nu ik door de verplichte ziekenfondsverzekering op jaarbasis fors meer premie moet gaan betalen dan via mijn huidige particuliere verzekering zijn de regels die de verzekeringsplicht koppelen aan mijn belastbaar inkomen in het verleden in strijd met het rechtszekerheidsbeginsel. Gelet hierop is het niet mogelijk om de verzekeringsplicht te koppelen aan mijn belastbaar inkomen in enig jaar voor 2000. Immers, pas in het jaar 2000 kan ik bij de bepaling van mijn belastbaar inkomen rekening gaan houden met een mogelijke verzekeringsplicht.

   Ten overvloede merk ik op dat bovenstaande argumenten niet terzijde geschoven kunnen worden met toepassing van artikel 8:2 Awb zoals de minister heeft betoogd tijdens de behandeling van wetsvoorstel 26553 in de Eerste Kamer. Artikel 8:2 Awb verzet zich namelijk niet tegen het betwisten van de rechtmatigheid van een algemeen verbindend voorschrift indien een hierop gebaseerd uitvoeringsbesluit wordt aangevochten. Daar komt nog bij dat artikel 8:2 Awb in casu niet van toepassing is. Hoofdstuk V van de Algemene wet inzake rijksbelastingen, dat hier voor wat betreft het procesrecht zal gaan gelden, laat artikel 8:2 Awb buiten toepassing.
   
   
   

4. Het bestreden besluit is in strijd met de bedoeling van de wetgever

   De Wet zelfstandigen in het ziekenfonds beoogt zelfstandigen met een laag inkomen tegen betere financiële voorwaarden te verzekeren dan wanneer zij daartoe zijn aangewezen op particuliere ziektekostenverzekeraars. In mijn situatie is het omgekeerde het geval. Ik ga er, samen met mijn vrouw, op jaarbasis voor meer dan f BEDRAG,-- netto op achteruit. Dit is derhalve in strijd met de bedoeling van de wetgever. In dit verband merk ik op dat staatssecretaris Vermeend van financiën kort na de publicatie van de Wet zelfstandigen in het ziekenfonds publiekelijk heeft aangekondigd dat hij maatregelen zou nemen om te voorkomen dat grote groepen zelfstandigen er door deze wet in inkomen op achteruit zouden gaan.
   
   
   

5. Het bestreden besluit is in strijd met het zorgvuldigheidsbeginsel

   Artikel 3:2 Awb bepaalt: "Bij de voorbereiding van een besluit vergaart het bestuursorgaan de nodige kennis omtrent de relevante feiten en de af te wegen belangen." In de bestuursrechtelijke jurisprudentie wordt dit ook wel het zorgvuldigheidsbeginsel genoemd.

   Het bestreden besluit is op grond van de volgende redenen in strijd met de voornoemd artikel van de Awb:
   

   1. U heeft voorafgaand aan het nemen van het bestreden besluit niet onderzocht in hoeverre de verzekeringsplicht voor mij nadelige gevolgen zou hebben en in hoeverre deze zouden kunnen worden opgeheven.
      
   2. Het bestreden besluit is gedateerd op 9 november 1999. De daarin vervatte verzekeringsplicht gaat in per 1 januari 2000. Dit betekent dat ik iets meer dan zes weken de tijd heb om mij te verzekeren bij een ziekenfonds. Tijdens de mondelinge behandeling van wetsvoorstel 26553 in de Tweede Kamer verklaarde de minister in dit verband het volgende: "Het is van groot belang dat de wet op tijd in het Staatsblad wordt geplaatst om aan zelfstandigen op tijd een rechtsgeldige beschikking te kunnen afgeven over hun verzekeringssituatie. Ook voor de zelfstandigen zelf is tijdigheid van groot belang. Zij moeten tijd hebben om zich te oriënteren op een andere verzekeringssituatie." Reeds eerder in de parlementaire behandeling werd vastgesteld dat onder tijdig in dit verband minimaal een periode van twee maanden verstaan moest worden. De huidige uitvoering van de wet is dus ook volgens de wetgever in strijd met het zorgvuldigheidsbeginsel. Echter, ook los van dit argument kan betoogd worden dat een termijn van minder dan twee maanden te kort is. Hiervoor zijn meerdere redenen aan te voeren. Om er enkele te noemen:
      
      • Er zijn in Nederland vele ziektekostenverzekeraars die de Ziekenfondswet uitvoeren. Iedere verzekeraar heeft eigen voorwaarden en bepalingen inzake aanvullende verzekeringen en de hoogte van de verschuldigde nominale ziekenfondspremie. De zelfstandige die zich verplicht moet verzekeren zal dus bij al deze verzekeraars informatie moeten aanvragen en vervolgens op basis van de ontvangen gegevens een keuze moeten maken. Daarbij is het een feit van algemene bekendheid dat veel verzekeraars telefonisch slecht bereikbaar zijn, hetgeen het inwinnen van nadere informatie bemoeilijkt.
      • De decembermaand is voor iedere ondernemer de drukste maand van het jaar. Er is dus sowieso geen tijd voor zaken als het overgaan op een nieuwe ziektekostenverzekering.
        
      • De aanstaande millenniumwisseling brengt extra en specifieke problemen met zich mee. Dit betekent nog meer werk in de maand december dan normaal reeds het geval is. Er is dus geen tijd om over te gaan op een nieuwe verzekering.
      
      
   
   
6. Het bestreden besluit is in strijd met het evenredigheidsbeginsel

   Artikel 3:4, tweede lid, Awb bepaalt: "De voor een of meer belanghebbenden nadelige gevolgen van een besluit mogen niet onevenredig zijn in verhouding tot de met het besluit te dienen doelen."

   Een eventuele verzekeringsplicht heeft voor mij als nadelig gevolg dat ik voor mijn vrouw en mijzelf samen op jaarbasis naar schatting f BEDRAG,-- meer moet gaan betalen voor een adequate ziektekostenverzekering dan nu het geval is. Dit had voorkomen kunnen worden door uit te gaan van een schatting van mijn belastbaar inkomen over het jaar 2000, dat ruim boven de door de wetgever gestelde grens zal liggen. Nu het doel van het besluit is om zelfstandigen met een laag inkomen tegen betere financiële voorwaarden te verzekeren tegen ziektekosten is het besluit in strijd met het in artikel 3:4, tweede lid, Awb neergelegde evenredigheidsbeginsel.
   
   
   

7. Ten onrechte ben ik voorafgaand aan het nemen van het bestreden besluit niet gehoord

   Artikel 4:8, eerste lid, Awb bepaalt: "Voordat een bestuursorgaan een beschikking geeft waartegen een belanghebbende die de beschikking niet heeft aangevraagd naar verwachting bedenkingen zal hebben, stelt het die belanghebbende in de gelegenheid zijn zienswijze naar voren te brengen indien: a. de beschikking zou steunen op gegevens over feiten en belangen die de belanghebbende betreffen, en b. die gegevens niet door de belanghebbende zelf ter zake zijn verstrekt."

   Uit bovenstaand artikel vloeit dus een hoorplicht voor bij belastende beschikkingen. Nu ik voorafgaand aan het nemen van de bestreden beschikking niet ben gehoord is het besluit in strijd met de wet.

   Ten overvloede merk ik op dat artikel 4:12 Awb, dat bepaalt dat bij sommige financiële beschikkingen het horen achterwege kan blijven, hier niet van toepassing is nu niet gezegd kan worden dat de nadelige gevolgen na bezwaar volledig ongedaan kunnen worden gemaakt. Ik kan mij bij gegrondverklaring van dit bezwaar immers niet met terugwerkende kracht laten verzekeren tegen ziektekosten bij mijn huidige particuliere verzekeraar.
   

Op grond van het bovenstaande verzoek ik u:

1. Het bezwaar gegrond te verklaren en op 1 januari aanstaande of later een nieuw besluit te nemen waarin u verklaart dat ik in 2000 niet verplicht verzekerd ben in het kader van de Ziekenfondswet.
   
2. Te besluiten om mij een vergoeding toe te kennen ter zake van de als gevolg van het bestreden besluit geleden en nog te lijden schade, bestaande uit de gemaakte kosten in verband met de indiening van dit bezwaarschrift, waaronder (zonder uitputtend te zijn):
   
   • de kosten van het aangetekend verzenden van dit bezwaarschrift: f 11,50
     
   • nog te maken kosten in verband met de verdere behandeling van het bezwaar.
     
   
   De grondslag voor het verzoek tot schadevergoeding is gelegen in het feit dat de aard van de juridische gebreken die aan het bestreden besluit kleven alsmede het aantal van deze gebreken blijk geven van het tegen beter weten in handelen in strijd met het recht uwerzijds.