| Hieronder, bij de discussie "2010 PNO ziektekosten" is een uiterst interessante discussie gestart over de mate waarin het Europees recht, en wel speciaal een bijzondere bepaling in een van de Verdragen ons zou hebben verplicht tot het invoeren van het huidig stelsel. Die discussie lijkt wat verdwaald te raken. Ik zou daarom om te beginnen Jan willen voorstellen daarvan alsnog een aparte topic te maken, en de betreffende bijdragen onder te brengen in een nieuw hoofdstukje. Het is het waard. Als inleiding, en ook als een wat uitgebreider antwoord op de vraag van Jan (bij dat topic)aan AHN Jansen of er een specifieke europeesrechtelijke bepaling was die ons tot het huidige zorgverzekeringsstelsel verplichtte, wil ik mijn eerdere reactie – die inhield dat er niet een bepaald artikel was, maar dat e.e.a. voortvloeide uit de schaderichtlijnen – verwijzen naar bijgaand artikel: https://openaccess.leidenuniv.nl/bitstream/1887/13918/2/In+het+uiterste+geval+moet+je+de+derde+schaderichtlijn+aanpassen.pdf De oproep die daarin wordt gedaan om desnoods de derde schaderichtlijn maar aan te passen (de wereld op zijn kop, naar mijn idee) wint natuurlijk aan actualiteit nu de Commissie Belgie voor het Hof heeft gesleept (zie bericht hieronder). Clipper |
| Om access tot de link te krijgen moet je de plusjes vervangen door verbindingsstreepjes. |
| zie over hetzelfde onderwerp ook, meer recent, een afzonderlijk hoofdstuk in de Evaluatie van de ZVW en de WZT www.minvws.nl/kamerstukken/z/2009/evaluaties.asp |
| Jan, de stukken, waarbij in wezen toch wel wordt voorbijgefietst aan de feitelijke europeesrechtelijke problematiek – immers nergens wordt e.e.a. inhoudelijk benoemd – waren bij mij bekend. Ook de procedure ex art 234 EG (vroeger: 177 EG) die in augustus door de CRvB aanhangig is gemaakt wordt dezerzijds gevolgd. Ook al betreft dat met name pensionado's, het Hof kan in zijn verdere overwegingen straks toch wel met wat meer voor de dag komen als enkel dat facet. Evengoed: goed om even te laten zien hoe lichtvaardig ons ministerie met e.e.a. omgaat. Clipper |
| @ Clipper Hoe bedoel je: niet inhoudelijk? Ik wilde verwijzen naar dit in het recente rapport " Evaluatie van de ZVW en WTZ" www.minvws.nl/kamerstukken/z/2009/evaluaties.asp het uitgebreide hoofdstuk 4: " Verhouding tot internationaal en Europees recht 47 4.1 Inleiding 47 4.2 Verenigbaarheid van het verbod op premiedifferentiatie met de Europese schaderichtlijnen 50 4.3 Verenigbaarheid Zvw met de regels inzake het vrije verkeer 66 4.4 Het vereveningsstelsel en de staatssteunaspecten 71 4.5 Conclusies 72 Vooral op het punt van de verenigbaarheid van het Nederlandse stelsel met de schaderichtlijnen zijn de auteurs kritisch. Klink relativeerde een en ander in een reactie aan de Kamer. Maar iedereen is het erover eens: Het EHvJ zou moeten oordelen om op al de bovengenoemde punten helderheid te krijgen, Bij mijn weten lopen er echter thans geen procedures (van verzekeraars of EC) bij het EHvJ op dit onderwerp, nadat AZIVO-procedure geschrapt is. |
| Correct. De verzekeraars zullen het niet aankaarten zolang zij het rijk alleen hebben. Wellicht als de risico verevening ex poste wordt verminderd dat dan sommigen de pijn gaan voelen. Patiënten of patiëntenverenigingen kunnen wel naar Luxemburg gaan. Is er een "Bosman" in de zaal? |
| Jan, De prejudiciele procedure die ik bedoelde vloeit voort uit de uitspraak van de CRvB van 26 augustus j.l.: LJN: BJ5891, Centrale Raad van Beroep, 08/1303 ZFW + 08/1703 AOW + 08/1714 ZFW + 08/1717 ZFW + 08/1718 ZFW + 08/1721 ZFW + 09/501 ZFW + 09/502 ZFW en 09/504 ZFW, waarbij door de Raad de volgende vragen aan het EHvJ zijn voorgelegd: "" De Centrale Raad van Beroep: - verzoekt het Hof bij wijze van prejudiciële beslissing als bedoeld in artikel 234 EG antwoord te geven op de volgende vragen: 1. Moeten de artikelen 28, 28bis en 33 van Vo 1408/71, het bepaalde in Bijlage VI bij Vo 1408/71, onder R, 1a en b, en artikel 29 van Vo 574/72 aldus worden uitgelegd dat daarmee onverenigbaar is een nationale bepaling als artikel 69 van de Zvw, voor zover een rechthebbende op pensioen of rente die in beginsel aanspraken aan de artikelen 28 en 28bis van Vo 1408/71 kan ontlenen, wordt verplicht zich aan te melden bij Cvz en van die rechthebbende, ook als geen inschrijving als bedoeld in artikel 29 van Vo 574/72 heeft plaatsgevonden, een bijdrage moet worden ingehouden op zijn pensioen of rente? 2. Moet artikel 39 EG dan wel artikel 18 EG aldus worden uitgelegd dat daarmee onverenigbaar is een nationale bepaling als artikel 69 van de Zvw, voor zover een burger van de EU die in beginsel aanspraken aan de artikelen 28 en 28bis van Vo 1408/71 kan ontlenen, wordt verplicht zich aan te melden bij Cvz en van die burger, ook als geen inschrijving als bedoeld in artikel 29 van Vo 574/72 heeft plaatsgevonden, een bijdrage moet worden ingehouden op zijn pensioen of rente? "" Naast de door mij genoemde procedure contra Belgie (die wat meer inzicht zal verschaffen op het terrein van de werking van de tweede en derde schaderichtlijn t.o. gezondheidszorgverzekeringen, en waarvan het kabinet aangeeft dat het daarop dus al vanaf "Bolkestein" zit te wachten) loopt in elk geval die procedure dus. Ik weet, het is maar een facet van de Zvw, maar het Hof in Luxemburg wil zich in zijn arresten nog wel eens te buiten gaan – op een plezierige en zeer verhelderende wijze – aan een schat aan overwegingen, waaruit dan ook vaak veel meer kan worden opgemaakt dan enkel hetgeen betrekking heeft op de vragen zelf. Bovendien mag elke Lid-Staat zijn zegje doen in een dergelijke procedure, en zijn zienswijze geven, en juist in die uiterst leerzame stukken worden ook veelal de – in andere procedures over hetzelfde onderwerp vaak bruikbaar gebleken – juridische contra-argumenten opgeworpen en aangeleverd. Maar die laatstgenoemde interventies laten ook altijd weer zien hoe treurig geisoleerd NL met zijn opvattingen op het terrein van de zorg staat. Tenslotte blijft – met meer dan een miljoen werknemers – gezondheidszorg in het calvinistische NL op de eerste plaats een door de burger gefinancierd werkverschaffingsproject, waar het leveren van daadwerkelijke zorg een welhaast onwelkom sluitstuk is, terwijl in de Rooms-Rijnlandse en Mediterrane traditie en politieke opvattingen de zorg juist wel voorop staat, en niet de werkgelegenheid. Clipper |
| Het arrest van 26 augustus 2009 dat tot vragen aan het EHvJ formuleert ken ik maar al te goed. Het forum "uitpandigen" hiernaast te bereiken, bevat nogal wat discussie over dit onderwerp. Dat is echter wat anders dan de vraag die zo af en toe, en nu dus weer in een uitgebreide evaluatie, opduikt: "is het Nederlandse stelsel, als een sociaal-wettelijk stelsel met uitvoering door op winst gerichte part. verzekeraars, europeesrechtelijk houdbaar"? Die laatste vraag zal niet n.a.v. LJN BJ5891 beantwoord worden. Er is wel eens onderzocht of het Hof, voor administratiefrechtelijke zaken, staten meer gelijk geeft dan burgers (niet specifiek voor zorg of sociale zekerheid overigens). Dat blijkt een gemengd beeld op te leveren. Ik ben het wel met je eens dat overwegingen en uitspraken in EHvJ arresten vaak van waarde zijn gebleken in navolgende zaken. Maar het vraagstuk van betalingsplicht dat nu aan het EHvJ voorgelegd wordt is toch van andere, beperkter betekenis. Of de arbeidsproductiviteit van het Nederlandse zorgstelsel zo laag zou zijn betwijfel ik overigens. |
| Vorige discussie | Vandaag | Week | Maand | © Zorgwet.info |