| Dezer dagen kwamen mij min of meer bij toeval de financiele WMO-stukken onder ogen van een gemeente – van het soort waarvan er zoveel zijn – in het midden van het land. Van de voor de WMO beschikbare gelden bleek – van een totaal beschikbaar budget van rond de 7,5 miljoen euro – maar liefst 1,2 miljoen euro niet besteed. Althans "niet nodig geweest te zijn" voor de bestemmingsdoelen huishoudelijke zorg, leefomstandigheden (bijvoorbeeld een scootmobiel, vervoer, of een cursusje voor mantelzorgers) of woonvoorzieningen. Ha, denk je dan, dat is mooi voor tijden waarin wat meer beroep op die zorg gedaan moet worden. Of misschien kan het beleid volgend jaar iets minder krampachtig worden gevoerd. Niets van dat alles, de WMO-gelden zijn niet geoormerkt, en de gemeente zal, en mag, de 1,2 miljoen dan ook besteden aan andere mooie dingen, en dat kan dus net zo goed straatverlichting zijn als rioolaanleg. Of – als dat beter in het politiek gestel van een gemeente past – aan een verlaging van de OZB. De zorgbehoevende – die tenslotte vaak forse eigen bijdragen betaalt, die ook weer aan zijn gemeente toevloeien via het CAK – wordt zo tot medefinancier van gemeentelijke projecten. De WMO is ondergebracht bij gemeenten om zo te kunnen voorkomen dat men – wonend in een ander land of andere lidstaat van de EU – nog een beroep op dit deel van de zorg zou kunnen doen. Gezondheidszorg is tenslotte op de eerste plaats een werkverschaffingsproject, waarmee en waarbinnen zoveel mogelijk lieden "van de straat" moeten en kunnen worden gehouden, en dat bereik je niet als je geen instrumenten bedenkt om elk dubbeltje dat wordt rondgepompt in zo-n systeem binnen de grenzen te houden. Die "werkverschaffings-opvatting" leidt er anderzijds tevens toe dat de burger enorme bedragen ophoesten moet, maar de feitelijke zorg en de zorgbehoevende op de laatste plaats komen. Het niet oormerken van WMO-gelden past geheel in dat kader. Geen wethouder of ambtenaar zal overigens ooit laten blijken dat er WMO-geld wordt overgehouden, want "aan gekort worden in een volgend jaar heeft niemand wat" is de redenering. Dan kun je er beter een stuk van het riool van vernieuwen. En de minister kan aan het eind van het jaar tevreden vaststellen dat de zorgkosten weer omhoog zijn gegaan, en dat de burger dus helaas wat meer zal moeten ophoesten dan vorig jaar. Hoewel natuurlijk, in een op dienstverlening gerichte economie zoals wij kennen, veel meer sectoren op die manier in stand gehouden worden terwijl het goedbeschouwd alleen maar goeddeels zinloze werkverschaffingsprojecten zijn waarin het geld van de burger wordt rondgepompt (banken, verzekeraars, telecommunicatie, energie), en waarin diezelfde burger op die wijze van de straat en dus gedwee gehouden wordt (ik moet bekennen dat ik dat ten diepste ook wel een veilige gedachte vind) blijf ik de gedachte, dat juist de zorgbehoevende op die wijze een extra bijdrage aan de rioolaanleg moet geven, een beetje morbide vinden. Het lijkt mij goed als men in zijn eigen gemeente eens de WMO-financien opvraagt. Ik denk dat het beeld dat ik bij toeval trof, eerder exemplarisch dan uniek genoemd mag worden. Clipper |
| Vorige discussie | Vandaag | Week | Maand | © Zorgwet.info |